زنگ خطر برای تیم خسته ایران

تیم ملی فوتبال کشورمان با تحمل شکست 3بر یک یکی از سنگین ترین شکستهای تاریخ خود را از تیم ملی فوتبال کویت پذیرفت .بازی دیشب با انجام نمایش تشریفاتی برای خداحافظی بدرالحاجی آغاز شد

کد خبر: ۳۲۸۰۰

که این بازی 10 دقیقه ای با برتری یک بر صفر کویت و انجام مراسم ویژه برای وداع شماره 7 کویت تمام شد. بازی رسمی و جدی 2تیم با برتری ایران و چند حمله پشت سر هم از جناحین زمین آغاز شد. حملات پیاپی ایران گرچه کمی تهدیدکننده به نظر می رسید، اما به دلیل نبود پشتیبان برای استفاده از توپهای برگشتی توسط دروازه بان ثمری برای ما نداشت . برانکو ایوانکوویچ که در 2 بازی آخر ایران و کویت سرمربی تیم ایران بود و هر 2 بازی را به سود خود به پایان برده بود (در خرداد 81 با نتیجه 3بر یک و در مهرماه سال گذشته در بوسان با نتیجه یک بر صفر) در این دیدار میرزاپور، تقی پور، نصرتی ، کاملی ، نیکبخت ، امیرآبادی ، نکونام ، نویدکیا، کاظمیان ، کریمی و دایی را برای ترکیب اول انتخاب کرده بود. گرچه در نیمه نخست برتری میدان از آن ایران بود و فرصتهای بسیاری را روی دروازه حریف خلق کرد؛ ولی به هم ریختگی دفاع ایران موجب شد تا کویت روی 2حمله خود به 2گل برسد. در دقیقه 24 خطای غیرضروری تقی پور روی مهاجم کویتی یک پنالتی به حریف آبی پوش هدیه کرد که بشار عبدالله عبدالعزیز یکی از باسابقه ترین بازیکنان فعلی کویت آن را به گل تبدیل کرد. 9دقیقه بعد در دقیقه 33 بشار عبدالله توپی را که از دفاع آخر تیم خود گرفته بود به نیمه ایران برد و همان را به گل تبدیل کرد. این گل نهایت آشفتگی دفاع ما را نشان داد. در نیمه دوم کاویانپور به جای امیرآبادی و وزیری به جای نویدکیا به زمین بازی رفتند، اما این تعویض ها هم برای ما گره گشا نشد؛ چرا که برتری ایران بر زمان بازی هیچ فرصت استثنایی و ویژه ای برای ما فراهم نکرد و ضربه های بازیکنان ایران مثل نیمه نخست با واکنش های دروازه بان آماده کویت (شهاب) مهار شد. تیم میزبان در نیمه دوم نیز بسان نیمه اول تیم ما را به نیمه خود می کشاند و با ارسال توپ های عمقی برنامه های خود را در ضدحملات پیاده می کرد. در دقیقه 60 کاملی مفرد روی یکی از همین نفوذها روی مهاجم حریف خطا کرد که می توانست دومین پنالتی را برای حریف به ارمغان بیاورد. 3 دقیقه پس از این حادثه روی خطایی که کاویانپور روی بشار عبدالله مرتکب شد، ولیدعلی از 25متری با یک ضربه آزاد فنی برای سومین بار دروازه ما را باز کرد. بازیکنان ما از این پس دل به قدرت سرزنی دایی و تکنیک کریمی بستند که اتفاقا یک بار توپ ارسال شده توسط نیکبخت (در دقیقه 77) با ضربه سر دایی به گل تبدیل شد؛ ولی یک تیم برای رسیدن به موفقیت نیاز به استفاده از ابزار لازم دارد که مهمترین آنها داشتن هدف و هارمونی تیمی است و البته ما از آن بی بهره بودیم . ضمن آن که خستگی ناشی از بازیهای پیاپی ملی پوشان در لباس ملی و باشگاهی موجب شده بود تا بازیکنان کشورمان عملا از دقیقه 80 به بعد توان لازم را برای دویدن و هجوم نداشته باشند. گرچه عملکرد فدراسیون و برنامه ریزی غلط به چشم همه آمده بود ، ولی پیش بینی شکست 3بر یک کمی سخت و غیرقابل باور بود که تیم ملی ما به آن رسید.