این فوتبال عجیب ما...؟!

ما به راحتی آب خوردن، می‌توانیم پرافتخارترین تیم آسیا، یعنی الهلال عربستان را در کرمان شکست بدهیم. آن هم با 3 گل زیبا که نشانه‌ای از قدرت و برتری بی‌چون وچرای ما در آن بازی است. ما توانستیم با باشگاه قعرنشین خود (مس)‌ بازی‌‌های خوبی را در جام باشگاه‌های آسیا به‌نمایش بگذاریم و باز توانستیم با تیم قهرمان ایران به تیم حذف شده امارات ببازیم.

ما فوتبالی داریم که غیرقابل پیش‌بینی است، چه کسی تصور می‌کرد استقلال، تیمی که می‌تواند در عربستان حریف صاحب‌نام خود را شکست بدهد، در برابر تیم ضعیف اماراتی پذیرای باخت شود. گمان می‌رود که در فوتبال ما هیچ‌گونه معادله، دلیل و منطقی وجود ندارد، تیم‌های ما احساسی فوتبال بازی می‌کنند و در حقیقت فوتبال ما شبیه خیلی از کارهای دیگرمان است.

تیم‌های ما سر بزنگاه، در جاهایی که نباید می‌باختند به حریفان دست و پا چلفتی باختند. بازی‌های مس کرمان به ما ثابت می‌کند که نتایج ضعیف می‌تواند دلیل عمده‌ای بر کم‌کاری و سهل‌انگاری ما باشد.

در بین همه تیم‌های ما مس کرمان در رتبه‌ای پایین‌تر از بقیه قرار داشت، اما مسی‌ها چه آن روزهایی که باختند و چه روزهایی که در کرمان بردند، خوب و سنجیده بازی کردند، از همه آنچه که در توان داشتند، بهره بردند و با وجود توقع پایینی که از آنها داشتیم، بالاتر از انتظار ظاهر شدند.

فوتبال ما به این دلیل، عجیب و غریب است که هیچ‌کس نمی‌تواند یک دلیل منطقی ارائه دهد و این فراز و نشیب‌ها را بیشتر بشکافد و توضیح دهد.

ما فوتبالی داریم که هزینه‌های هنگفتی روی دست ما گذاشته و برداشت ما به اندازه سرمایه‌ای نیست که برای آن پرداخته‌‌ایم.

فدراسیون فوتبال یا آنهایی که برای رشته‌های ورزشی تصمیم می‌گیرند باید گزارشی از عملکرد باشگاهی بگیرند و بررسی کنندکه این فراز و نشیب‌ها چه علتی دارد و چرا ما نمی‌توانیم در عرصه آسیا، اقتدار گذشته را به دست آوریم.

علی رئیسی 
جام‌جم