گل میزبان مدودف

الف ) با توجه به روند سیاست خارجی ترکیه در منطقه و جهان ، بسیاری از ناظران سیاسی حضور مدودف در ترکیه را بخش دیگری از دیپلماسی فعال آنکارا می‌دانند. ترکیه در عرصه سیاست خارجی خود با دیپلماسی فعال و فراگیر برای حضور در اقصی نقاط جهان فعالیت می‌کند که توسعه روابط با خاورمیانه، اروپا، آفریقا ، آمریکای لاتین ، شرق آسیا ، آسیای مرکزی و قفقاز را در این چارچوب می‌توان مشاهده کرد. با توجه به این روند توسعه روابط آنکارا با روسیه را می‌توان گامی‌دیگر در این عرصه ارزیابی کرد.

با توجه به موقعیت روسیه در آسیای مرکزی و قفقاز و حوزه بالکان ، این رویکرد می‌تواند برای تحکیم جایگاه آنکارا در این مناطق صورت گرفته باشد. نکته مهم در عملکردهای ترکیه تلاش این کشور برای به چالش کشاندن آمریکا و اروپا و به نوعی  اعلام بی نیازی به آنها است. 

در شرایطی که روابط میان ترکیه و آمریکا و اروپا در مسیر تیرگی پیش می‌رود آنکارا با گرایش به کشورهایی مانند ایران، سوریه ، روسیه و تقابل با رژیم صهیونیستی به نفع فلسطین ، تلاش دارد تا با بالابردن هزینه‌های اروپا و آمریکا به امتیاز گیری از آنها بپردازد. نکته قابل توجه آنکه ترکیه با رویکرد به مسائلی همچون امضا قرار دادهای گازی با روسیه و ارائه پیشنهاد طرح اتحادیه دریای سیاه با حضور روسیه و کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز و بالکان سعی در کسب منافع اقتصادی و تقویت جایگاه منطقه‌ای خود را دارد که می‌تواند کمکی برای پیوستن این کشور به اتحادیه اروپا باشد.

ب)در باب رویکرد روسیه به ترکیه نیز می‌توان به اهداف منطقه‌ای و جهانی مسکو اشاره کرد. مسکو که از جایگاه ترکیه در خاورمیانه ، آسیای مرکزی و قفقاز آگاه است با رویکرد به توسعه روابط با ترکیه سعی دارد تا از ظرفیت‌های آن در جهت تحقق اهداف خود در این مناطق بهره برداری کند.

با توجه به چالشهای روسیه با آمریکا و اروپا ، توسعه روابط با ترکیه می‌تواند به نوعی کاهش متحدان این کشورها به نفع روسیه باشد که پاسخی به توسعه طلبی آمریکا و ناتو در اروپای شرقی و اقمار شوروی سابق‌ می‌باشد. این سناریو نیز مطرح است که روسیه با گرایش به ترکیه به دنبال کاهش نقش اوکراین در مناسبات روسیه و اروپا در حوزه انرژی باشد.

به هر تقدیر  دیدار مدودف از آنکارا را می‌توان تحرکی جدید میان طرفین برای ارتقای روابط در ابعاد اقتصادی ، سیاسی و نظامی‌دانست که در کنار مرتفع ساختن نیازهای طرفین می‌تواند به تحریک اروپا و آمریکا منجر شود. البته برخی اختلاف‌ها میان دو کشور بویژه در چگونگی فعالیت در آسیای مرکزی و قفقاز موجب می‌شود تا طرفین با احتیاط بیشتری به توسعه روابط بپردازند هر چند که در بسیاری از زمینه‌ها دارای اهداف و اشتراک نظر بسیاری می‌باشند.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین