گلایه‌های یک پیشکسوت

استاد کشاورز در مصاحبه روز گذشته خود به باندبازی به عنوان یکی دیگر از مشکلات سینما اشاره و واقعیت تلخی را افشا می‌کند: «برخی آدم‌ها و تهیه‌کنندگان به عنوان سر باند، باند تشکیل داده‌اند و فعالیت می‌کنند. آنها معلوم نیست از کجا آمده‌اند. پول دارند و می‌آیند برنامه می‌گذارند و فیلم می‌سازند.» کشاورز با انتقاد از سناریوهایی با مضمون عشق‌های سطحی گفته است: «عشق در فیلم‌ها عشق‌های الکی است، این فیلم‌ها کدام مساله اجتماعی را مطرح کرده‌اند؟»

او با اشاره به ضعف ساختاری داستان فیلم‌های ایرانی، در انتقادی شدید از هم حرفه‌ای‌های خود می‌گوید: «اینجا فقط بازیگران را ببرند صورت‌هایشان را عمل کنند یا گونه بگذارند یا چشم‌هایشان را عمل کنند.»

هرچند استاد مصاحبه خود را با این عبارت که «ما که رفتیم؛ اما باید به جوانان و آینده‌سازان سینمای ایران، فرصت حضور در عرصه‌های مختلف این هنر داده شود» خاتمه می‌دهد؛ اما ای کاش مسوولان سینمایی به این وضعیت بی‌سر و سامان توجه نشان دهند و پیش از آن که چنین سرمایه‌هایی از دست برود، شرایطی را فراهم کنند تا آنها ارزش‌های خود را به نسل بعدی منتقل کنند.

رضا استادی / گروه فرهنگ و هنر