پیامک می‌زنم پس هستم

یکی از دانشجویان گفت:‌ «من کاملا به این وسایل اعتیاد دارم و این وابستگی عمیق‌تر می‌شود. با داشتن بلک‌بری، لپ‌تاپ، تلویزیون و آیپاد، دیگر ظاهر رسانه تغییر کرده است.»

مولر اعلام کرد که بیشترین نیاز دانشجویان استفاده از پیامک، پیام‌های‌ آنلاین، ایمیل و فیس‌بوک است. یکی از دانشجویان که در بلاگ خود در مورد واکنش‌هایش می‌نوشت، گفت: «پیامک زدن و پیام آنلاین فرستادن دوست‌هایم به من احساس راحتی دائم می‌داد. وقتی این وسایل را نداشتم خودم را کاملا تنها و دور افتاده احساس می‌کردم.»

فقط چندتایی دانش آموز در غیاب وسایلشان به تماشای تلویزیون یا خواندن روزنامه پرداختند. انجمن روانشناسان آمریکا اصطلاح اعتیاد به اینترنت را ناهنجاری نمی‌داند.سایت رویترز همچنین می‌نویسد اما به‌نظر می‌رسد که این‌ها جوانب زندگی مدرن به‌حساب می‌آید. در کره جنوبی گزارش شده است که یک زوج به‌خاطر اینکه روزانه 12 ساعت را مشغول بزرگ کردن یک کودک مجازی بودند، کودک 3 ماهه خود را به دلیل نرسیدن از دست دادند.

در آمریکا یک مرکز خصوصی به‌نام ReSTART آغاز به‌کار کرده است و در حال تعلیم شهروندان به استفاده مفید از اینترنت، بازی‌های ویدئویی و ارسال پیامک است. در وب‌سایت این مرکز اعلام شده است که دانشجویانی که با وام‌های زیاد روبه‌رو می‌شوند یا از کالج اخراج می‌شوند، به این وسایل پناه می‌آورند. در یک مطالعه نشان داده شد که دانشجویان مریلند هیچ علاقه‌ای به برنامه‌های خبری، یا کلا رسانه‌های خبری ندارند و فرق بین دانش عمومی و خبر را نمی‌دانند.

پروفسور ریمون مک‌آفری که در مطالعه‌ای مشابه فعالیت می‌کند، به این خبرگزاری گفت: «این دانشجویان تنها تفکرشان اتفاقاتی است که میان دوستانشان می‌افتد و ابدا به رویدادهای مختلف دنیا اهمیت نمی‌دهند. این دسته از دانشجویان وابستگی به یک دستگاه ندارند و از هر وسیله‌ای برای دریافت و ارسال اطلاعات استفاده می‌کنند.»

در مطالعه دیگری مشخص شد که یک سوم از دانش‌آموزان آمریکایی، روزانه بیش از 100پیامک ارسال می‌کنند. در نتایج این اعلامیه آمده است که دختران سنین 12‌تا 17 سال، بیش از 2برابر پسران به ارسال پیامک می‌پردازند و بطور متوسط روزانه 80پیامک متنی ارسال می‌کنند.