دیر آغاز شدن داستان

این روزها که سریال باغ شیشه‌ای تازه پا به میدان گذاشته، می‌توان نشانه‌های این اتفاق را به وضوح مشاهده کرد. این سریال تمامی مولفه‌های یک کار پرمخاطب تلویزیونی را داراست، اما هنوز تنورش ‌آن گونه که باید و شاید داغ نشده است.

مهدی مظلومی کارگردانی است که ذائقه مخاطب تلویزیونی را بخوبی می‌شناسد. او جزو اولین کارگردان‌هایی بود که با «بدون شرح» سنت سریال‌های 90 شبی را در تلویزیون اجرا کرد. این سریال در دورانی پخش شد که تب کارهای تقلیدی از طنزهای رایج تلویزیونی بالا گرفته بود. اما مظلومی با سریال بدون شرح‌ نشان داد که جزو کارگردان‌های دنباله‌رو نیست و در خلق لحظات «کمیک» شیوه و روش خاص خودش را دارد.

«باغ شیشه‌ای» تقریبا تمام برگ برنده‌های کارهای قبلی مهدی مظلومی‌ را داراست. فرامرز قریبیان برای اولین بار در یک مجموعه تلویزیونی کمدی ظاهر شده است. همچنین تیپ‌ها و شخصیت‌های متعددی که از چند نسل مختلف در این باغ گردهم آمده‌اند می‌توانند در جذب مخاطبان پرشمار تلویزیونی موثر واقع شوند.

با این حال احساس می‌شود که «باغ شیشه‌ای» تا این لحظه، سرگرم معرفی شخصیت‌های اصلی و فرعی‌اش است و هنوز موقعیت‌های اصلی داستانی‌اش را شکل نداده است. تا این جای کار با شخصیت‌های سامان (یوسف تیموری)، سپیده (خاطره اسدی)،‌ قربان (فرامرز قریبیان)،‌ عمو کیکاووس (محسن حسینی)‌ و... آشنا شده‌ایم.

قربان مرد شکاکی است که خیال می‌کند اطرافیانش قصد نابودی‌اش را کرده‌اند. این ایده‌محوری می‌تواند کشمکش بین شخصیت‌ها را شکل دهد. اما فیلمنامه «باغ شیشه‌ای»‌ تا این جای کار خیلی به مناسبات و روابط بین آدم‌ها نپرداخته و در هر بخش، بیشتر روی خصوصیات اخلاقی یکی از شخصیت‌ها تمرکز کرده است. مخاطبانی که تاکنون موفق به تماشای این سریال نشده‌اند، می‌توانند با دانستن خلاصه داستان چند خطی‌اش از این لحظه ماجراهای این «باغ» را دنبال کنند. خیلی از مخاطبان عادت کرده‌اند که قسمت‌های آغازین سریال‌ها را جدی نگیرند. چون می‌دانند که داستان سریال‌های ایرانی «دیر شروع می‌شود»، البته سریال «چاردیواری» که نوروز از شبکه یک پخش شد ‌در این میان یک استثنا بود. فیلمنامه چاردیواری از همان ابتدا، کارش را با گره‌افکنی و کشمکش آغاز کرد. اتفاقا فیلمنامه‌نویسان این مجموعه تلویزیونی نیز در صحبت‌هایشان به این نکته اشاره کردند که در نگارش فیلمنامه از سریال‌های روز دنیا الگو گرفته‌اند. یعنی به موازات معرفی شخصیت‌ها، درام فیلمنامه را هم شکل داده و داستان را جلو برده‌اند. این الگو در سریال‌های ایرانی بدرستی اجرا نمی‌شود.

احسان رحیم‌زاده 
گروه رادیو و تلویزیون