پنیرهای فرآوری شده

اما جالب است بدانید این نوع پنیرها برخلاف ظاهر خامه‌ای و چربشان در مقایسه با دیگر پنیرها، از چربی و کالری کمتری برخوردارند و علت ظاهر چرب آنها بیشتر به دلیل مواد یکنواخت‌کننده آنهاست. معمولا در نوع رژیمی پنیرهای پرورده یا فرآوری شده از حجم کم‌سدیم و چربی استفاده می‌شود و معمولا این محصول را با پروتئین‌های گیاهی، کلسیم و انواع ویتامین‌ها غنی می‌کنند.

در این نوع پنیرها برای کاهش حجم سدیم موثر در نمک معمولی، از نمک پتاسیم استفاده می‌شود. لذا نوع رژیمی این پنیرها برای بیماران قلبی و فشار خونی مفید است. به طور کلی کلسیم و فسفر پنیرهای فرآوری شده زیاد است ولی احتمال دارد عملیات حرارتی به منظور عمل‌آوری و پاستوریزاسیون، از ویتامین‌های آن بکاهد.

1 ـ دماهای بسیار پایین یا بالا باعث خشک شدن و تلخی این محصول می‌شود. بنابراین باید آن را در دمای 8 ـ‌4 درجه سانتیگراد در جامیوه‌ای یخچال نگهداری کرد.

2 ـ این محصول را هیچ‌گاه در فریزر قرار ندهید، چراکه یخ‌زدگی باعث دوفاز شدن ـ جدا شدن آب و چربی ـ آن می‌شود.

3 ـ در صورتی که بسته‌بندی پنیرهای فرآوری شده را باز و قسمتی از آن را مصرف کرده‌اید، باقیمانده باید در فویل‌های محافظ استریل یا ظروف دربسته در یخچال نگهداری شود.

4 ـ مدت ماندگاری این محصول حدودا یک سال است، ولی به صورت بسته‌بندی نشده یک تا 6 ماه کاهش می‌یابد.

5 ـ هنگام خرید این محصول به بسته‌بندی آن دقت کنید، گاز حاصل از تخمیر باکتری کلستریدیوم بوتولینیم سبب بادکردگی، بدرنگ شدن و تجزیه پروتئین‌های پنیر می‌شود که مصرف آن بسیار خطرناک است.

به بیماران قلبی و افراد دارای فشار خون و البته افراد سالم توصیه می شود حتی‌الامکان از پنیرهای خانگی استفاده کنید. این‌گونه پنیرها عاری از مواد نگهدارنده بوده و احتمال حساسیت‌زایی آن بسیار کم است و مدت زمان ماندگاری بی‌نمک 3 تا 4 روز در یخچال است.