زیر آسمان کمدی

در سینما اصلا مهم نیست که فیلم‌های کمدی از نظر ارزش محتوایی در چه ردیفی قرار می‌گیرند، مهم این است که تماشاچیان خود را بخنداند.

سال‌هاست منتقدان از ضعف فیلم‌های کمدی ایرانی می‌گویند، اما واقعیت این است که برای ارتقای محتوایی و ساختاری این فیلم‌ها کسی تاکنون کاری انجام نداده است اما در تلویزیون به جرات می‌توان گفت ماجرا به گونه‌ای دیگر پیش می‌رود.

تلویزیون هر زمان که احساس کرده سریال‌های کمدی رو به سرازیری در حرکتند، تولید و پخش این گونه آثار را متوقف کرده و با بازنگری سیاست‌های خود در این زمینه، بار دیگر با دست پر به میدان آمده است.

این نوع سیاست باعث می‌شود تلویزیون همواره مورد اعتماد مخاطبان خود باشد و ثابت کند به نظر آنها احترام می‌گذارد. با نگاهی به روند ساخت سریال‌های طنز در تلویزیون می‌توان روند رو به تکامل تولید این سریال‌ها را شاهد بود.

در ابتدا، برنامه‌های طنز تلویزیونی بودند که با نمایش‌های کوتاه مدت خود بینندگان را سرگرم می‌کردند، اما از زمانی که مهران غفوریان ساخت سریال «زیر آسمان شهر» را آغاز کرد، مردم با گونه‌ای از سریال‌های کمدی در تلویزیون روبه‌رو شدند که تقریبا شبیه سریال‌های کمدی خارجی بود.

این روند با ساخت سریال‌هایی مانند «بدون شرح» ادامه یافت و کامل‌تر شد. وقتی که مهران مدیری هم نوع کار خود را تغییر داد و از ساخت برنامه‌های طنز به سمت سریال‌سازی کمدی آمد، این حرکت کامل‌تر شد.

مدیری با ساخت سریال‌هایی مانند «پاورچین»، «شب‌های برره» و «مرد هزار چهره» و «مرد دو هزار چهره» سریال‌سازی کمدی در ایران را ارتقا بخشید و با ساخت سریال شب‌های برره ثابت کرد که با رعایت استانداردهای سریال‌سازی که در تمام جهان مرسوم است، این گونه آثار را می‌توان به گونه‌ای ساخت که کاملا بومی باشند و کسی نتواند ادعا کند که این سریال‌ها از نظر ساختار مانند مثلا فلان سریال خارجی است.

پخش سریال «قهوه تلخ» به کارگردانی مدیری در آینده نزدیک شروع می‌شود. پخش سریال «باغ شیشه‌ای» هم که چند روزی است ، آغاز شده است. این سریال‌ها می‌توانند محک تازه‌ای برای سریال‌های کمدی تلویزیون باشد.

طاهره آشیانی 
گروه رادیو و تلویزیون