مشکلت را زمین بگذار

استادی در شروع کلاس درس، لیوانی پر از آب به دست داشت. آن را بالا گرفت که همه ببینند. بعد از شاگردان پرسید به نظر شما وزن این لیوان چقدر است؟ شاگردان جواب دادند: 50گرم، 100گرم، 150گرم. استاد گفت: من هم بدون وزن کردن، نمی‌دانم دقیقا وزنش چقدر است. اما سوال من این است: اگر من این لیوان آب را چند دقیقه همین طور نگه دارم، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ شاگردان گفتند: هیچ اتفاقی نمی‌افتد. استاد پرسید: خوب، اگر یک ساعت همین طور نگه دارم، چه اتفاقی می‌افتد؟ یکی از شاگردان گفت: دست تان کم کم درد می‌گیرد. استاد گفت: حق با توست. حالا اگر یک روز تمام آن را نگه دارم چه؟

شاگرد دیگری گفت: دستتان بی‌حس می‌شود. عضلات بشدت تحت فشار قرار می‌گیرند و فلج می‌شوند و مطمئنا کارتان به بیمارستان خواهد کشید و همه شاگردان خندیدند. استاد گفت: خیلی خوب است. ولی آیا در این مدت وزن لیوان تغییرکرده است؟ شاگردان جواب دادند: نه. استاد پرسید: پس چه چیز باعث درد و فشار روی عضلات می‌شود؟ درعوض من چه باید بکنم؟ شاگردان گیج شدند. یکی از آنها گفت: لیوان را زمین بگذارید. استاد گفت: دقیقا مشکلات زندگی هم مثل همین است. اگر آنها را چند دقیقه در ذهن‌تان نگه دارید اشکالی ندارد. اگر مدت طولانی‌تری به آنها فکر کنید، به درد خواهند آمد. اگر بیشتر از آن نگه‌شان دارید، فلج‌تان می‌کنند و دیگر قادر به انجام کاری نخواهید بود. فکر کردن به مشکلات زندگی مهم است. اما مهم‌تر آن است که در پایان هر روز و پیش از خواب، آنها را زمین بگذارید. به این ترتیب تحت فشار قرار نمی‌گیرید، هر روز صبح سرحال و قوی بیدار می‌شوید و قادر خواهید بود از عهده هرمساله و چالشی که برایتان پیش می‌آید، برآیید! دوست من، یادت باشد که لیوان آب را همین امروز زمین بگذاری زندگی همین است»!

خب نظر شما چیست؟ شما چه فکر می‌کنید؟ فکر نمی‌کنید حکایت این لیوان آب حکایت همه ما است. ما که مشکلات کوچک‌مان را به دست گرفته‌ایم و آن را هر روز آنقدر جلوی چشم‌مان تکرار می‌کنیم که آرام آرام به کوهی بزرگ تبدیل می‌شوند بی‌آن‌که چیزی بر ماهیت‌شان افزوده شود. این لیوان‌های تیره رنگ و کدر تا به حال چقدر لحظات مان را سیاه کرده‌اند؟ شاید بد نیست واقعا به فکر این لیوان‌ها باشیم. بخصوص حالا که سال نو شده و قرار است خیلی چیزها از نو شروع شود. کار سختی نیست. حداقل به امتحان کردنش می‌ارزد.

پس تا دیر نشده به فکر زمین گذاشتن لیوان‌های آبی باشید که سال‌هاست به دست گرفته‌اید. تا هفته بعد درود و بدرود.