مکث

سلامت، از حرف تا عمل

تا چند روز دیگر هفته سلامت به پایان می‌رسد؛ هفته‌ای که از مسوولان گرفته تا کارشناسان به مردم هشدار می‌دهند، چه چیزهایی بخورند و چه چیزهایی نخورند، چقدر ورزش کنند، چند ساعت کار کنند، چند دقیقه بخوابند، چطور بنشینند، چگونه راه بروند و خلاصه، هر کس هرچه از راه‌های رسیدن به سلامت می‌داند، می‌گوید و هر کس تریبونی به دست می‌آورد این روزها در این باره توصیه‌ای می‌کند. تا چند روز دیگر تمام این دغدغه‌ها به پایان می‌رسد، مسوولان و کارشناسان و مردم فراموش می‌کنند که 87 درصد ایرانی‌ها میوه و سبزی به میزان لازم مصرف نمی‌کنند، 80 درصد دانش‌آموزان ایرانی فقر حرکتی دارند، نزدیک به 25 درصد مردم اعتیاد به سیگار دارند، بیماری‌های روانی در زنان بیش از مردان است، 30درصد زنان کم‌خونی دارند و بیش از 50 درصد آنان به پوکی استخوان مبتلا هستند، قابلیت جسمانی زنان 18 تا 26 ساله ایرانی معادل قابلیت جسمانی زنان 50 ساله فرانسوی است، مرگ 40 درصد جوانان ایرانی به دلیل بیماری‌های قلبی ـ عروقی است، 4 درصد مردم سوءتغذیه دارند و ...

کد خبر: ۳۲۰۷۲۲

تا چند روز دیگر زمانی که کنگره هفتگی سلامت به دقایق آخر برسد، جز مشتی آمار هیچ چیز از سلامت و وضعیت آن در کشور باقی نمی‌ماند. اما به نظر می‌رسد آنچه لابه‌لای تمام این آمارها و توصیه‌ها فراموش شده است و نه در هفته سلامت که در هیچ نقطه‌ای از سال به رفع آن تلاش نمی‌شود، وضعیت روانی جمعیت جوان و نوجوان کشور است. وزارت آموزش و پرورش با تشکیل هسته‌های مشاوره در مدارس، مناطق و استان‌ها به نتایج جدیدی در این باره رسیده است.

آنچه در هفته‌ای مانند هفته سلامت مغفول مانده، توجه به امور زیربنایی سلامت جوانان، نوجوانان، زنان، مردان و سالمندان است. این که در حرکت‌هایی نمادین، زنگ سلامت را در مدارس به صدا درآوریم، این که یک مقام مسوول به طور تشریفاتی با مردم ورزش کند، این که هشدار بدهیم مردم فست‌فود نخورند، این که به طور نمایشی به تعدادی از مدارس نان غنی شده بدهیم و به عده‌ای شیر، و عده‌ای نیز رنگ نان و شیر را در مدارس نبینند، این که مفهوم سلامت را به چه چیزی خوردن و چه چیزی را نخوردن تقلیل دهیم، به وضعیت مطلوب نمی‌رسیم. مگر به طور زیربنایی و با سیاست‌های کلان، به بازتولید سلامت توامان جسمی و روانی توجه کنیم که البته از حرف تا عمل فاصله بسیار است....