8 بیتی بهتر است

بازی مگامن10 یک اثر صددرصد کلاسیک دیگر است که در سال 2010 با گرافیک 8بیتی زمان میکرو ساخته شده. همه چیز این بازی مانند مگامن9 شما را 20سال به‌عقب برمی‌گرداند. از گرافیک 8بیتی بازی گرفته تا موسیقی دیجیتالی و گیم‌پلی فوق‌العاده سخت آن. حتی یک گزینه در بخش تنظیمات وجود دارد که کاری می‌کند آن ایراد گرافیکی معروف میکرو که باعث می‌شد کاراکترهای متحرک چشمک بزنند، شبیه‌سازی شود. اگر اهل بازی‌های پلتفرمر هستید پیش از رفتن به‌سراغ مگامن10 که روی همه‌ کنسول‌های نسل فعلی می‌شود آن‌را بازی کرد، اول تکلیف‌تان را مشخص کنید. مگامن10 بازی بسیار خوبی است، اما به هیچ‌وجه دلیل نمی‌شود که همه بتوانند آن‌را بازی کرده و لذت ببرند. در این شماره از مگامن یک ویروس عجیب به‌نام روبوانزا به جان روبات‌ها افتاده و آن‌ها را آلوده کرده است. روبات‌های آلوده شده دست به‌شورش زده‌اند و قصد دارند دنیا را فتح کنند. این‌بار دکتر ویلی بدجنس خودش پیش مگامن و دکتر لایت می‌آید و به آنها کمک می‌کند تا 8 روبات آلوده را شکست داده و ویروس را کنترل کنند. در ابتدای راه، مگامن با برادرش پروتومن ملاقات می‌کند و آنها تصمیم می‌گیرند با کمک هم به جنگ ویروس روبوانزا بروند.

حضور پروتومن از همان اول به‌عنوان یک شخصیت قابل انتخاب، اولین نقطه‌ قوت مگامن10 است. پروتومن در شماره‌ قبل به‌عنوان یک محتوای قابل دانلود وجود داشت. پروتومن می‌تواند روی زمین سر بخورد و از شلیک‌های شارژ شده استفاده کند. اما در عوض هر ضربه‌ای می‌خورد خط سلامت او را بیشتر از مگامن کم می‌کند، مسافت بیشتری به‌عقب پرتاب می‌شود و تنها دو شلیک در هر صفحه می‌تواند داشته باشد. کاراکتر باس در این شماره به‌عنوان شخصیت اضافه طراحی شده که باید آن‌را جداگانه دانلود کرد.

مگامن10 بازی بسیار سختی است. این‌جاست که باید به‌عنوان یک پلتفرمر باز تصمیم بگیرید که آیا واقعا حوصله و دقت لازم برای تمام کردن مگامن10 را دارید یا نه؟ علاقه‌مندان به این سری می‌دانند که بازی‌های اخیر با قدرت‌ها و مشخصات مگامن2 ساخته شده‌اند. مراحل فوق‌العاده مشکل هستند و بعضی وقت‌ها به‌نظر می‌رسد که رد کردن بعضی از قسمت‌ها غیرممکن باشد.

خوشبختانه در مگامن10 برای اولین‌بار سازنده‌ها دست‌و‌دلبازی به‌خرج داده‌اند و یک حالت ساده برای بازی گذاشته‌اند که تازه‌کارها خیلی اذیت نشوند. اما تمام کردن بازی روی درجه‌ معمولی کار دشواری است. اگر مشکل خودآزاری داشته باشید، می‌توانید پس از تمام کردن حالت معمولی، بازی را روی حالت سخت که تازه باز شده، انجام بدهید!

در این حالت ساختار بعضی از مراحل به هم می‌ریزد. تعداد دشمن‌ها، نحوه‌ چینش سکوها و قدرت‌های غولآخرها هم به‌کلی عوض می‌شود. یکی دیگر از نکات قابل توجه مگامن10، اضافه شدن بخش چالش‌هاست. 88 مرحله چالشی به این بازی اضافه شده که اگر خیلی ادعای پلتفرمر بازی‌تان می‌شود بد نیست سری به این مراحل چالشی بزنید.

جای هیچ شک و تردیدی نیست که مگامن10 فقط برای طرفداران دوآتشه‌ قدیمی این سری ساخته شده و نه از نظر گرافیکی و نه درجه‌ سختی نمی‌تواند کسانی که مگامن‌های میکرو را بازی نکرده باشند به این بازی جذب کند. در پایان به علاقه‌مندان به بازی‌سازی مستقل که تعدادشان در کشور ما کم نیست و تمایل زیادی به ساخت بازی‌های پلت‌فرمر دو بعدی دارند توصیه می‌کنم حتما این بازی را انجام بدهند تا با استانداردترین قالب‌های یک بازی پلت‌فرمر اکشن آشنا شوند.