مراسم فکرتکانی

2- نگاهی به سررسید 1389 می‌کنم که هنوز صفحه‌هایش دست‌نویس نشده و کنار دستم، سالنامه 1388 را گذاشته‌ام. تاریخ‌ها و سالگردهایی مثل تولد و ازدواج و تاسیس شرکت و موفقیت‌های دوستان و بستگان را در کنار روز تولد کلیک! از صفحه‌های سررسید امسال به سالنامه 89 و اطلاعات افراد گوشی‌ام وارد می‌کنم. در دید و بازدیدهای نوروزی، به علاقه‌های آنها توجه می‌کنم تا از اول سال بدانم وقتی Reminder سر و صدا کرد و تولدی را به‌یاد آورد، چه کادویی برایشان بگیرم.

3- پیش از سال نو، پس از برگزاری مراسم چند روزه خانه‌تکانی، مقدمات مراسم فکرتکانی را مهیا می‌کنم؛ لپ‌تاپ تکانی، پشتیبان‌گیری، فلش پاک‌کنی، فولدرسازی، فایل جابه‌جاکنی و ... تا برسم به مغزی که باید یک سال دیگر هم کار کند. اگر هنوز سلول‌های خاکستری‌ام سالم باشند، باید برای کار کشیدن از آن‌ها، داروندار حافظه را مرتب کنم و بگذارم تا حد امکان، فضای کافی روی هارد باشد و رم خالی، آماده پردازش فکرهای جدید.

4- برای کمتر آدرس‌ پرسیدن و دنبال خیابان گشتن‌ها هم ترجیح می‌دهم نشانی دوست و آشنا را روی نقشه گوشی پرچم‌کوب کنم. راهبری تا رسیدن به جاهایی که برای بار اول می‌روم و میزبان‌های نومنزل را هم به مسیریاب می‌سپارم. کاش ارسال و دریافت MMS برای همه فعال بود و نقشه داشتند. این‌طوری می‌شد به‌جای دنبال آدرس گشتن و نشانی گفتن، آدرس‌ها را با پیامک چندرسانه‌ای ارسال کرد. بعد هم مسیرها و تقسیم‌بندی منطقه‌ای دید و بازدیدها را روی نقشه تلفن همراه مرور کرد.

5- بنا دارم چند روزی، اجازه دهم فن مغزم استراحت کند. بهتر است چند روزی در برابر سرک کشیدن به وب، تبادل ایمیل و حتی بحث‌های کاری وسط میهمانی‌ها، مقاومت کنم. زندگی به‌جز کار کردن، چیزهای دیگری هم دارد؛ مثل آجیل، احوالپرسی، دیدن بزرگتر‌ها، کوچکترها، مسافرت و ... اما نمی‌توان از این مجال برای تصمیم‌های جدی در مورد «کار‌هایی که نباید در سال پیش رو انجام داد» گذشت. این‌‌ها از نظر من، مهم‌تر از کارهایی هستند که باید انجام شوند.

6- آخر گپ‌ها و تحلیل‌ها، می‌پرسید: بوی بهبود ز اوضاع جهان می‌شنوی؟ و در مورد وجود این بو، مفهوم بهبود و محدوده مد نظرش از جهان و کیفیت بویایی شامه حرف می‌زدیم. دور زمین و گردش روزگار، بوی بهار را آورده‌اند. درست از وسط و نه کنار سالی عجیب و غریب و تاریخی گذر کرده‌ایم. از او که قلب قلوب می‌کند و تدبیر روز و شام و تحول حال و احوال‌، بخواهیم که آرزوی بهترین شدن روزگار همه را برآورده کند.

محمود کریمی