بگو‌که‌ دوستم داری

بعضی‌ها وقتی می‌خواهند از عشق و محبتشان بگویند و همسرشان را مخاطب احساسات لطیف خود قرار دهند، خیلی معذب می‌شوند. انگار گفتن کلمه دوستت دارم کراهتی دارد که نباید به زبانش آورد. بعضی‌ها هم هستند که استدلال می‌آورند اگر علاقه‌شان را بیان کنند، همسرشان جسور می‌شود و دیگر نمی‌شود کنترل کرد. حالا بگذریم از این که بعضی از زن و مردها وقتی همسرشان جملات محبت‌آمیز را نثارشان می‌کنند پوزخندی می‌زنند که یعنی عشق را باید در عمل ثابت کرد.اما انگار همه این آدم‌ها اشتباه می‌کنند. چون اگر محبت را در دل نگه داری و در خانه قلبت حبسش کنی یا اگر فکر کنی یک جمله بامحبت شکستت می‌دهد و غرور و هیبتت را می‌شکند آن وقت زندگی جریانی خشک و تکراری می‌شود که فقط باید تحملش کرد.

کار زیاد سختی نیست فقط باید موقعیت‌شناس و منصف باشی و همیشه یادت باشد که خوبی‌های همسرت تو را پایبند او کرده است و او آنقدر لیاقت دارد که از زبانت بشنود آدمی خوب و دوست‌داشتنی است. شاید بدترین رفتار مقابل همسری که دوستش داری و می‌دانی که او هم این چنین است دریغ کردن از ابراز محبت باشد نوعی کم گذاشتن از عشق و خسیس بودن در بذل عاطفه.

اما باید از یک جا شروع کرد و ابراز محبت را آموخت. اگر یاد بگیریم به جای آن که از روی درماندگی، رمانتیک باشیم با چشم باز و امیدوارانه رفتار کنیم، اگر مطمئن باشیم که خوشبختی نتیجه مهارتی است که باید بیاموزی‌اش، اگر تمرین کنیم که گام اول را دوست داشتن همسر، پرورش دادن عشق در درون خودمان است، اگر ازدواج را راهی برای تغییرات بزرگ و سفری نیازمند حرکتی دوشادوش بدانیم و اگر سعی کنیم که دوستی به همسرمان را به زبان بیاوریم و آن گاه پایمان را فراتر بگذاریم و برایش بگوییم که چرا دوستش داریم آن وقت زندگی نه تکرار مکررات که جاذبه‌ای سحرکننده می‌شود.

وقتی می‌گویند زن و شوهر باید گاهی برای تشکر از هم از زبان کمک بگیرند و محبت قلبی‌شان را با کلمات بیان کنند یا وقتی می‌گویند برای گرم نگهداشتن تنور عشق، محبت به تنهایی کفایت نمی‌کند آنهایی که در ابراز محبت زبانی ناتوانند خرده می‌گیرند و شکایت می‌کنند، اما بیان عشق به همسر آنقدر بااهمیت است که بزرگان تاریخ نیز بر آن دست گذاشته‌اند. پیامبر اسلام (ص)‌ در این باره می‌گوید: «مردی که به زنش بگوید تو را دوست دارم تاثیر این سخن برای همیشه در روح او باقی می‌ماند «یا» هرچه ایمان انسان کامل‌تر باشد به همسرش بیشتر اظهارمحبت می‌کند.»

امام علی (ع)‌ نیز در بیانی تمثیلی زن را به ریحانه تشبیه کرده؛ تمثیلی شبیه به آنچه که استاد مطهری برای لزوم عشق ورزیدن و ابراز محبت نسبت به زنان استفاده کرده است. او می‌گوید: «مرد مانند کوهسار است و زن به منزله چشمه و فرزندان گل‌ها و گیاهان. چشمه باید باران کوهسار را دریافت و جذب کند تا بتواند آن را به صورت آب صاف و زلال بیرون دهد و گل‌ها و سبزه‌ها را شاداب و خرم کند.»

اگر گفته می‌شود که آدم تشنه محبت است حرف بیراهی نیست. شاید با
فقر اقتصادی با همه مشکلات و پیامدهای ناگوارش بشود کنار آمد اما وقتی پای محبت به میان می‌آید، تاب تحمل نمی‌ماند. پس وقتی به محبت نیاز داری و همسرت از نیازت غافل است اگر حس تنوع‌طلبی‌ات هم به جوش بیاید و ضعف اعتقادات و اخلاقیات نیز چاشنی‌اش شود آن وقت چیزی که نباید بشود اتفاق می‌افتد؛ خیانت.

خیلی از آدم‌ها بویژه زن‌ها هستند که از خیانت و بی‌وفایی همسرشان دل‌خونند و برای خوشبختی از دست رفته‌شان آه می‌کشند. حالا اگر همسران همه این افراد را یکسره آدم‌هایی منحرف و بی‌قید و بند ندانیم هستند زنان و مردانی که تنها به امید یافتن محبت و دلخوش کردن به کلمات آرام و سرشار از عشقی که هیچ وقت نثارشان نشده تن به برقراری ارتباط با فردی دیگر زده‌اند. روان‌شناسان خیانت مردان را علاوه بر تمایلات جسمی تنوع‌طلب بودن آنان و مشکلات مالی و عاطفی یا انتقام‌جویی را دلایل اصلی خیانت در زنان می‌دانند. البته جذاب نبودن همسر، ضعف اعتقادات مذهبی و پایبند نبودن به اخلاق و سنت، مشکلات شخصیتی و روانی یکی از زوجین یا ازدواج اجباری نیز عواملی هستند که در بروز خیانت به همسر نقش مهمی دارند. هرچند که ارضا نشدن حس دوست داشته شدن از سوی همسر اتفاقی است که نمی‌توان از آن چشم‌پوشی کرد.امان‌الله قرایی‌مقدم، آسیب‌شناس اجتماعی خیانت بین همسران را به
3 دسته تقسیم می‌کند و به برنا می‌گوید: رابطه احساسی، جنسی و اینترنتی از مهم‌ترین خیانت‌ها میان همسران به شمار می‌آید که نسبت به انواع دیگر خیانت، رواج بیشتری دارد.او توضیح می‌دهد: خیانت جنسی زمانی روی می‌دهد که هیچ‌گونه پیوند عاطفی میان فرد و طرف مقابلش وجود نداشته و او تنها به دلیل برقراری روابط جنسی و هیجانی، جذب دیگری شده است.

این در حالی است که خیانت احساسی زمانی روی می‌دهد که فرد احساس می‌کند از نظر عاطفی به شخص دیگری غیر از همسر خود علاقه پیدا کرده به طوری که فرد از صحبت کردن و در میان گذاشتن افکار و علایق خود با شخص دوم لذت می‌برد و کم‌کم به این نتیجه می‌رسد که اوقات فراغت خود را به جای این که با همسر بگذراند با دیگری سپری کند.

این آسیب‌شناس اجتماعی در توضیح خیانت اینترنتی نیز می‌گوید: این نوع خیانت به همسر شامل گفتگو، تبادل تصاویر و مشخصات با فردی غیر از همسر قانونی است. ارتباطاتی که عمدتا از طریق چت صورت می‌گیرد و در رابطه با مسائل خصوصی است.

مجموعه این گفته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه برخی افراد به سبب این که وفاداری را ارزش نمی‌دانند و نمی‌توانند در مقابل ‌‌‌جذابیت‌های افرادی غیر از همسرشان مقاومت کنند به خیانت رو می‌آورند، اما هستند کسانی که هدفشان از پشت کردن به همسرشان تنها آرام گرفتن در سایه محبت بوده نه چیز دیگر. پس اگر همسران بدانند و مطمئن شوند که بهترین و جذاب‌ترین کلمات را در خانه و از زبان همسرشان می‌شنوند اگر آدم‌هایی سالم و بی‌مشکل باشند بی‌شک پایبند خانه و خانواده می‌شوند.

بعضی زن‌ها فکر می‌کنند همین که خانه‌دار یا آشپز خوبی باشند و بچه‌‌های سالمی به دنیا بیاورند و خودشان را وقف آنها کنند، همسر خوبی هستند.

در مقابل بعضی مردها هم گمان می‌کنند که اگر صبح زود از خانه بیرون بروند و آخر شب با دستی پر به خانه برگردند و خیال زن را از قسط و بدهی و مشکلات مالی راحت کنند، بهترین همسر دنیا شده‌اند، اما آنها که زیر یک سقف رفته‌اند خوب می‌دانند که ارزش محبت و داشتن رابطه‌ای عاطفی با همسر بالاتر از آن چیزی است که بتوان آن را با معیارهای مادی سنجید.

اما این وضعیت ایده‌آل است یعنی چیزی که همه در آرزوهایشان آن را می‌خواهند ولی فقط آدم‌های اندکی می‌توانند به آن برسند. در واقع خوشبخت بودن چیزی نیست که از آسمان ببارد چرا که داشتن زندگی خوب و آرامش‌بخش حاصل مهارتی است که با تمرین به دست می‌آید؛ تمرینی که نخستین گام آن از جاده مهربان بودن و ابراز محبت می‌گذرد.

ولی این اتفاق یک شبه به دست نمی‌آید و تمرین و مهارت می‌خواهد برای همین است که روان‌شناسان و مشاوران برای آنانی که محبت کردن را یاد نگرفته‌اند راه‌هایی پیشنهاد می‌کنند.

آنها می‌گویند اگر همسرمان ناراحت است باید به احساسش احترام بگذاریم و وقتی خسته است کمکش کنیم، هر وقت به تنهایی احتیاج داریم و می‌خواهیم با خودمان خلوت کنیم به همسرمان بگوییم و مطمئنش کنیم که بزودی پیش او برخواهیم گشت، در حضور دیگران به او احترام بگذاریم و از خوبی‌هایش بگوییم، در جمع و در میهمانی‌ها بیشتر از سایرین به او توجه کنیم، در مناسبت‌های خوب زندگی مثل سالروز ازدواج یا تولد مطلبی کوتاه بنویسیم و در آن ابراز عشق و علاقه کنیم، سعی کنیم رفتارمان با او مثل روزهای اول آشنایی باشد، صمیمت را چاشنی زندگی کنیم و به جای این که در مقابل هم بایستیم به موازات یکدیگر حرکت کنیم، از همدیگر نظرخواهی کنیم، به کارهای روزانه‌اش علاقه نشان داده و از کارهایی که انجام می‌دهد سوال کنیم و ضمن تهیه هدیه برای او از محل کارمان به او تلفن بزنیم و از حالش جویا شویم و مطمئن باشیم که اگر همه این کارها را انجام دهیم زندگی آرام و همسری مهربان در کنار خود خواهیم داشت.

حمید بروغنی