داستان فروریختن یک سقف

در کنار این تالار بزرگ مجموعه‌ای نیز طراحی شده است که کارگاه‌های هنری، گالری و کتابخانه عمومی را شامل می‌شود ؛ کتابخانه‌ای که به گفته اهل قلم و فرهنگ استان تنها منبع جدی و مکان مطالعه جوانان و اهل کتاب بوشهر بود اما نکته‌ای که توجه من را در آن سفر به خودش معطوف کرد درهای بسته این کتابخانه بود و هنگامی که از دوستان بومی جویای تعطیلی کتابخانه شدم گفتند که به علت تَرَک برداشتن سقف و خطری که برای مطالعه‌کنندگان و اعضا احساس می‌شد فعلا کتابخانه چند وقتی است که تعطیل است.

در آن زمان برخی دوستان معتقد بودند که با توجه به حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در آن همایش و احتمالا عبورش از جلوی کتابخانه و مواجه شدن با درهای بسته آن می‌توان ردیف خاص بودجه‌ای برای تعمیرات کتابخانه در نظر گرفت تا یک بار دیگر درهای این مکان فرهنگی به روی مردم باز شود.

این‌که آیا وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی متوجه تخریب تنها کتابخانه مجهز و بزرگ استان شد یا نشد را من در آن سفر نفهمیدم اما وقتی دیروز برخی خبرگزاری‌ها از فروریختن سقف این کتابخانه خبر دادند و عکس‌هایش را منتشر کردند کاملا فهمیدم که دوستان شاعر و نویسنده بوشهری‌ام دیگر به این زودی‌ها نمی‌توانند از منابع غنی این کتابخانه استفاده کنند.

واقعیت این است که در سراسر کشور، بوشهر تنها یک نمونه است و از این دست اماکن فرهنگی که با فقر اعتبار و ردیف بودجه دست و پنجه نرم می‌کنند فراوان وجود دارد و این اتفاق هم در حالی است که در سال‌های گذشته حداقل در حوزه سفرهای استانی شاهد رشد چشمگیر خبرهای خوش در زمینه گشایش و افتتاح پروژه‌های گوناگون و در حوزه‌های مختلف بوده‌ایم.

به این مورد اضافه کنید که دور جدید سفرهای استانی اصلا با اولویت و رویکرد فرهنگی در حال برپایی است و قطعا اگر می‌خواهیم شاهد رشد فعالیت‌ها و برنامه‌های فرهنگی باشیم باید ابتدا زیرساخت‌های فرهنگی را آماده کرده باشیم.

وقتی استانی در حد بوشهر که سومین میدان بزرگ گازی جهان را در دل خود دارد و همچنین قرار است بزرگ‌ترین نیروگاه اتمی کشور در آن گشایش یابد مردمش از داشتن یک کتابخانه مجهز محروم هستند چگونه انتظار داریم سرانه مطالعه و سرانه فعالیت‌های فرهنگی در کشور بالا برود؟!

سینا علی‌محمدی