تنگنای بزرگ اوباما

اوباما زمان طولانی‌ای را صرف نمود تا استراتژی جدید خود را در قبال افغانستان اتخاذ کند. اکنون نیز باید گفت که وجود بیش از 900 سرباز کشته شده آمریکایی و ناتو از زمان شروع این جنگ در سال 2001، در کنار پیشتازی افراطیون و همچنین فساد مالی در کابل، در عمل افغانستان را به تنگنایی بزرگ برای اوباما تبدیل کرده است؛ تنگنایی که وی را ناگزیر به رسیدن به پیروزی فوری نموده است. تصمیم اوباما برای اعزام 30 هزار سرباز بیشتر به افغانستان، در حالی اتخاذ شد که این اقدام با اختلاف نظرهایی در داخل آمریکا همراه بود، به گونه‌ای که جو بایدن، معاون وی نیز خواستار شروع عقب‌نشینی نیروهای آمریکایی از افغانستان شد. به عقیده‌ بایدن، نیروهای آمریکایی به جای مبارزه با طالبان آن هم با هدف ایجاد دموکراسی در کابل، باید بیشتر بر مبارزه با القاعده بویژه در نواحی مرزی پاکستان متمرکز شوند.

منتقدان اوباما و استراتژی‌های وی در جنگ افغانستان نیز اذعان می‌کنند که سیاست جنگی‌ای که اوباما و ژنرال استنلی مک کریستال، فرمانده نیروهای آمریکایی در افغانستان پیش گرفته‌اند، به طور درستی فرمول بندی نشده است. در واقع قندهار تنها مکانی است که طالبان به طور جدی علاقه‌مند به حضور در این منطقه است و مرجاه که صحنه درگیری نیروهای ناتو و طالبان است، تنها مرحله‌ای کم اهمیت و ابتدایی از مراحل درگیری ناتو و طالبان در جنوب افغانستان به شمار می‌رود. برخی از تحلیلگران از استراتژی اوباما طی روزهای اخیر تحت عنوان افزایش تنش همزمان با استراتژی خروج یاد کرده‌اند. استراتژی‌ای که اوباما با اتخاذ آن سعی دارد در رقابت‌های انتخاباتی 2011 با عکس‌های سربازان آمریکایی درحالی که به خانه برمی‌گردند، پیروزی خود را مسجل کند.

ترجمه: ایسنا/ منبع: فرانکفورتر آلگماینه