بجز این گنجینه، تتیس از نگاه چند مستندساز قابل وشناخته شده که حتی جایزه بینالمللی نیز در پرونده کاریشان دیده میشود، روایت شده است. فرهاد ورهرام، همایون امامی، روبرت صافاریان، حسن نقاشی، سودابه مجاوری، پیمان قدرتی، فخرالدین سیدی و سعید نبی کارگردانانی بودهاند که بخشهای مختلف این مجموعه مستند را جلوی دوربین بردهاند و تا اینجای کار انصافا اثری متفاوت چه به لحاظ ساختاری و چه از نظر محتوایی عرضه کردهاند. گستردگی موضوعات مورد بحث و نیز وجود پارهای ملاحظات باعث نشده این اثر به ورطه تکرار و چشمپوشی از گفتن مسائل اساسی که جوهره یک اثر مستند قابل اعتناست بیفتد. همین که گروهی مستندساز با نگاه و آرای مختلف برای ساخت یک اثر مستند گردهم جمع میشوند، خودش اتفاق مبارکی است بویژه که محصول این اتفاق اثری قابل اعتنا و هشداردهنده مثل گنجینه تتیس باشد.
از آن گذشته باکسی که تلویزیون برای نمایش این مجموعه در نظر گرفته، نشاندهنده این مهم است که تلویزیون آرام آرام به جایگاه واقعی مستند «وقع» مینهد و تلاش دارد آن را در کنار گونههای پرمخاطب تلویزیون مثل سریال، فیلم و... بگنجاند تا به نوعی گامی در تربیت ذائقه مخاطبان هم برداشته باشد.
به نظر میرسد پخش مجموعه مستندی مثل گنجینه تتیس، سرآغازی برای ارتقای بحث «مستند تلویزیونی» باشد، موضوعی که احساس میشد در میان مستندسازان چندان جدی گرفته نمیشود، اما رفته رفته همه چیز دارد جایگاه واقعیاش را پیدا میکند. بنابراین خیلی نباید دور از ذهن باشد که مستندهای تلویزیونی ما هم زمانی در ردیف پرمخاطبترین برنامههای تلویزیونی قرار بگیرند.