15 بهمن 57؛ چند قدم تا پیروزی
رضا عظیمی: در حالی که نخست وزیر منتخب شورای انقلاب و امام(ره) سرگرم آخرین رایزنیها برای تصدی این سمت بود، بختیار همچنان دوست داشت با نادیده گرفتن واقعیتها خود و دولتش را فراتر از آنچه هست، نشان بدهد. 15 بهمن سال 1357 مهندس بازرگان سرگرم رایزنی با چهرههای سیاسی درباره دولت موقت بود. او شب گذشته از سوی شورای انقلاب به عنوان نخست وزیر انتخاب شده و قرار بود روز 16 بهمن، این انتخاب با حکم امام رسمی شود.
با این حال، بختیار که از روز اول هم نمیتوانست در قامت یک نخست وزیر ظاهر شود در مصاحبههای مطبوعاتیاش میکوشید اقتدار نداشتهاش را به رخ مردم و سران آن بکشد. شاپور بختیار گفت: «درهای مذاکره با آیتالله خمینی همچنان باز است... جمهوری اسلامی برای من مجهول است. من نه با شاه و نه با (امام) خمینی سازش نمیکنم و اجازه تشکیل دولت موقت را به او (امام خمینی) نمیدهم.» سخنان بختیار در حالی بود که کنترل اوضاع از دست او و دولتش خارج شده بود و مردم، عملا دولت او را به رسمیت نمیشناختند.
امام خمینی(ره) هم در این روز سخنرانی ایراد کردند و از جوانان خواستند، به تظاهرات و اعتصابات ادامه دهند. با این حال وضعیت ایران به عنوان یک موضوع حساس در دستور کار سران کشورهای مختلف قرار گرفته بود.
وزیران خارجه آمریکا و انگلیس در واشنگتن درباره اوضاع ایران به گفتگو نشستند. بغداد نیز با اعزام هیأتی به عربستان، به بررسی اوضاع ایران و منطقه پرداخت.
ژنرال هایزر که مدتی پیش به ایران آمده بود در همین روز ایران را به مقصد آمریکا ترک کرد.
گفت و گو
