بوی گل سوسن و یاسمن

 هدفشان برایشان مهم بود. در روزهایی مثل امروز می‌خواستند پیروز شوند. امام(ره) آمده بود. آن سخنرانی داخل بهشت زهرا را انجام داده بود. هواپیمای امام خمینی (ره) بنیانگذار انقلاب که در مهرآباد نشسته بود همه می‌دانستند پیروزی از آن مردم است و خوانده بودند: «دیو چو بیرون رود فرشته درآید.» آن روزها مردم همدیگر را دوست داشتند. به هم کمک می‌کردند و پشتیبان هم بودند. امسال هم مثل هر سال دیگر در این 31 ساله گوشه و کنار شهرهایمان پر از خاطره است. پر از یادآوری آن روزها. پر از شعر است و سرود و تصویر. در هر مدرسه، در میدان و خیابان‌ها عکس‌ها قرار دارد و گوشمان با شنیدن این آهنگ‌ها و سرودهای انقلابی پر می‌شود. این بار فرصت را از دست ندهید. هربار این عکس‌ها را دیده‌اید. هربار این سرودها را شنیده‌اید. امسال یک بار با دوستانتان همراه باشید و آنها را یک بار دیگر با دقت ببینید و بشنوید. شاید در هرجا که می‌روید انواع مسابقه‌ها برگزار شود. اگر می‌خواهید در آنها شرکت کنید. با هم بودن را تجربه کنید. با هم عکس‌ها را ببینید و با هم سرودها را بشنوید. حتما نکته‌ها را بیشتر پیدا می‌کنید. نکته‌هایی که هر بار گذرا از کنارش رد شده‌اید. حالا این همه سال گذشته است شاید سرودها برایتان تکراری باشد و شاید اصلا حفظ باشید اما بیایید و این بار هنرتان و تفاوتتان با هم دیدن باشد. رفتن به موزه انقلاب آن هم دسته جمعی یک جور مرور است، مرور تاریخ ایران. مروری که شاید در طول این سال‌ها زیاد جدی‌اش نگرفته‌اید. این بار اگر در نزدیکی‌تان موزه شهدا یا موزه جنگ است یا تماشاگه تاریخی است حتما به تماشا بروید. با دوستان که رفتید بعد درباره‌اش صحبت کنید و نظرها را بگویید. نگاه، فکر و نظر هرکس فرق دارد. از دریچه همین نگاه و تفاوت‌هاست که می‌توان دوباره دیدن را تمرین کرد.