مینیسک چگونه پاره می‌شود؟

مشکل هنگامی بوجود می‌آید که حرکاتی غیرطبیعی به زانو تحمیل شود که مناسب با یک گام طبیعی نباشد. هنگامی که زانو خم باشد، پایداری زانوی دیگر آن‌طور که در باز بودن کامل هست، وجود ندارد و مجموع رباط‌های زانو قدرت حالت باز ندارند.

عضلات و کپسول مفصل (که پشت زانو 2 استخوان را محکم به هم وصل می‌کند) شل هستند. در این وضعیت، مینیسک‌ها هم شل هستند و مینیسک مانند حالت عادی در تماس با استخوان ران نیست و به مرکز مفصل کشیده شده است. در این حالت اگر در ساق حرکت چرخشی ناگهانی همراه با باز شدن سریع زانو اتفاق بیفتد، مینیسک فرصت فرار از گیر کردن بین 2 استخوان ران و ساق را ندارد و بین 2 استخوان به تله می‌افتد. به علت لزج بودن سطوح، مینیسک بین 2 استخوان در می‌رود ولی گاهی هم گیر می‌کند.

مجموع حرکات غیرطبیعی زانو (چرخش به اضافه بازشدن سریع) و نقطه‌ای از مینیسک که گیر افتاده، نیرویی غیرطبیعی به مینیسک وارد می‌شود که مینیسک نمی‌تواند آن را تحمل کند. این نیروی غیرطبیعی بشدت در یک محل از مینیسک جمع می‌شود که اگر به اندازه کافی شدید باشد، به آن آسیب می‌رساند و آن را پاره می‌کند.

این پارگی در محل‌های مختلفی از مینیسک اتفاق می‌افتد که درمان این پارگی‌ها با هم فرق دارد. به دلایل مختلفی، آسیب مینیسک داخلی خیلی بیشتر از خارجی است (90 درصد.)

پارگی مینیسک مختص ورزشکاران نیست؛ تصادفات موتورسیکلت، زمین خوردن همراه چرخش و باز شدن یا خم شدن سریع (مثلا افتادن در چاله)‌ هم باعث پارگی مینیسک می‌شود.

نشست و برخاست زیاد از حالت چمباتمه، ممکن است باعث پارگی گوشه عقب مینیسک شود. هنگام پاره شدن مینیسک، درد شدیدی احساس می‌شود و فرد احساس پاره شدن چیزی در داخل زانو همراه با درد یا حالتی مثل برق‌گرفتگی را توصیف می‌کند.

به دنبال پاره شدن مینیسک، وضعیت غیرطبیعی ایجاد شده و تغییراتی غیرطبیعی در زانو ایجاد می‌کند.

به علت انتقال علامت‌های عصبی به گیرنده‌های حسی محیط زانو و عوامل دیگری مثل خونریزی، زانو حالت التهابی به خود می‌گیرد و مایع مفصلی زیادی ترشح می‌شود که در توصیف عامیانه می‌گویند زانو آب آورده.

حرکات زانو دردناک است و زانو حتی بدون حرکت هم درد دارد. مصدوم قادر به راه رفتن طبیعی نیست و بیشتر سعی می‌کند زانو را بی‌حرکت نگه دارد. مایع داخلی زانو در روز دوم آسیب به خوبی قابل لمس است.