تا کی به نفت فکر کنیم؟

بشر دهه‌های طولانی است که به استخراج نفت از دل زمین مشغول شده است و گرچه می‌توان امیدوار بود که هنوز بخش اعظمی از نفت خام زمین استخراج نشده است اما بتدریج به روزهای نگران کننده نزدیک می‌شویم. روزهای نگران کننده زمانی است که با تکیه بر دانش بشری به حداکثر توان و امکان استخراج نفت از میادین عظیم نفتی زمین رسیده و از آن به بعد در سراشیبی نسبی کاهش توان برداشت از آنها قرار بگیریم. اگر هنوز به چنین روزهایی نرسیده‌ایم اما باید قبول کرد که فاصله زیادی با آن دوران نداریم. در این جا نباید دچار اشتباه شد. زمانی که تولید نفت به حداکثر ظرفیت ممکن برسد آنگاه است که باید منتظر شنیدن صدای زنگ‌های خطر بود.

البته زمین همچنان انبوهی از نفت خام را در دل خود نگاه داشته است که استخراج تمامی آنها جز در گروی توسعه دانش بشری و ارائه شیوه‌های نوین برای استخراج امکان پذیر نیست. حتی برآورد شده است بیش از میزانی که بشر تاکنون از نفت زمین برداشت کرده است، از این ماده ارزشمند در اعماق صخره‌های درون زمین نهفته است. به همین دلیل بسیاری از شرکتهای متخصص در زمینه استخراج نفت به دنبال آن هستند تا از شیوه‌های نوینی برای برداشت نفت از چنین منابعی استفاده کنند. برخی از محققان و کارشناسان امور نفت و انرژی بر این باورند که این میزان نفت می‌تواند تا حد زیادی پاسخگوی نیاز بشر در آینده باشد. البته دستیابی به تمام منابع نفت خام زمین در عین حال که می‌تواند یک فرصت مناسب تلقی شود، در نوع خود تهدید جدی نیز به شمار می‌آید. این تهدید در واقع فرو رفتن در خواب غفلت و عدم توجه جدی به سایر منابع انرژی است. وضعیت بحرانی زمین و تغییرات جوی که در حال حاضر به یکی از مباحث روز دنیا تبدیل شده است از جمله پیامدهای شوم توجه و تمرکز هر چه بیشتر بر روی منابع نفتی زمین است. پس باید در فکر چاره‌ای جدی بود!

شانتا برلی
مقاله نویس نشریه نیوساینتیست
مترجم:‌ سعید حسینی