ریشه‌های علمی خنده

تحقیقات نشان می‌دهند گوش دادن به یک لطیفه ساده می‌تواند سطح خشم و عصبانیت در فرد را تا حد زیادی کاهش دهد. این کاهش خشم ممکن است تنها در عرض چند ثانیه صورت گیرد حال آن‌که نمی‌توان راهکاری با چنین سطح بالایی از تاثیرگذاری برای چنین مواقعی پیدا کرد. از آن گذشته سرزندگی و خوشحالی که پیامد رضایتبخش خنده هستند سطح قابل توجهی در کاهش استرس‌های روانی داشته و جالب‌تر این است که برخی از دردهای مزمن نیز به واسطه خنده تسکین نسبی پیدا می‌کنند. وقتی تحقیقات نشان می‌دهند که در حین خندیدن ماهیچه‌های کمتری از صورت به کار گرفته می‌شوند تا در زمان گریه کردن، منطقی است که بیشتر بخندیم. بخندیم و از زندگی لذت ببریم. برخی از افراد بر این باورند که برای به خنده افتادن باید حتما دلیلی وجود داشته باشد حال آن‌که تحقیقات علمی نشان می‌دهند تغییر دادن حالت لب‌ها و نمایش یک تبسم ساده، حتی اگر هیچ دلیلی نیز نداشته باشد نقش مهمی در تغییر موقتی حال و روز افراد دارد. این فرآیند در اوقاتی که افراد دچار درگیری‌های شدید ذهنی هستند بیش از هر زمان دیگری به چشم می‌آید. خنده به جوان ماندن مغز کمک زیادی می‌کند. در گذشته تحقیقات زیادی برای روشن شدن نقش واقعی خنده بر مغز و ساختار آن صورت گرفته که یکی از آنها با نتایج جالبی همراه بوده است. این تحقیق که در دهه 70 میلادی انجام شد نشان داد افراد مسنی که همواره در زندگی خود می‌خندیده‌اند در مقایسه با پیرمرها و زن‌های مسن اخمو و همواره عصبانی از ساختار مغزی سالم‌تری برخوردار بوده‌اند که هنوز آمادگی کسب اطلاعات و پردازش آنها را دارد. به استناد به نتایج تحقیقاتی از این دست است که خنده را به عنوان بهترین درمان برای تسکین هرچند موقتی همه دردها عنوان کرده‌اند. افرادی که همواره خنده‌رو هستند، ترکیب چهره جذاب‌تری نیز دارند که در مواقع ناراحتی و غصه به کمکشان آمده و ظاهری مناسب به آنها می‌دهند.

ماریا کریستینا
مقاله‌نویس نشریه ساینتیفیک آمریکن
مترجم:‌ سعید حسینی