زمستان هنرمندان

 روز گذشته بهمن جلالی یکی از عکاسان بزرگ کشورمان درگذشت تا شاید نوار کوچ هنرمندان برجسته کشورمان در پاییز و زمستان سال 88 کامل شود.

جلالی را بیشتر با عکس‌های انقلابش می‌شناسند. عکس‌هایی که برای وی هویت کاری و البته کارنامه‌ای شد تا بعدها در گفتگو‌هایش خود را مدیون عکس‌های زمان انقلابش بداند.

شاید وی را بتوان پایه‌گذار عکاسی مستند اجتماعی نیز در ایران برشمرد. او از دوستان نزدیک کاوه گلستان دیگر عکاس بزرگ مستند اجتماعی کشورمان بود که عکس‌هایشان از انقلاب ایران هم‌اکنون زینت‌بخش آرشیو بزرگ‌ترین آژانس‌های عکس در تمام دنیا به شمار می‌رود. اما بهمن جلالی عکاسی بود که این هنر را به شیوه تجربی آموخته بود زیرا وی در اصل، فارغ‌التحصیل رشته علوم سیاسی و اقتصاد بود.

وی مدت کوتاهی پس از پایان جنگ ایران و عراق با آژانس خبری سیپا همکاری کرد، ولی خیلی زود به‌ خاطر آنچه خود او علاقه به عکاسی مستند می‌نامید این همکاری را قطع کرد.

جلالی همواره علاقه داشت، کار خود را به سبک عکاسی آماتور نزدیک کرده و از سبک‌ها و قواعد عکاسی حرفه‌ای دوری کند. تدریس و تحقیق در دانشگاه‌های تهران، هنر و دانشگاه آزاد اسلامی و مرکز تحقیقات و مطالعات ارشاد از سال 1359 تاکنون، برگزاری بیش از 50 نمایشگاه عکس در ایران، فرانسه، آلمان، مجارستان، چک‌، فنلاند و...، تاسیس عکسخانه ایران و سردبیری فصل‌نامه «عکسنامه» از جمله فعالیت‌های حرفه‌ای وی به ‌شمار می‌روند. این هنرمند برجسته عکاسی ایران در سن 65 سالگی در حالی جامعه عکاسی ایران را برای همیشه ترک گفت که قرار بود در بهار سال آینده میلادی جایزه معتبر «سپکتروم» از سوی بنیاد فرهنگی ایالت نیدرزاکسن آلمان به این هنرمند عکاس اهدا ‌شود.

او چند سال پیشتر اصلاح و گردآوری نگاتیوهای شیشه‌ای گنجینه کاخ گلستان را برعهده گرفت و با نگاهی متفاوت به عکس‌های دوران قاجار، آنها را تغییر داده و به نمایش گذاشت.

2 سال پیشتر نیز حاصل 37 سال عکاسی جلالی در مرکز تاپیه فوندیشن شهر بارسلون به نمایش گذاشته شد که بهمن جلالی در گفتگویی آن را مهم‌ترین اتفاق زندگی هنری خود عنوان کرد.

اما شاید تاسیس عکسخانه ایران را باید یکی از بزرگ‌ترین خدمات این هنرمند به جامعه عکاسی ایران برشمرد. روحش شاد

مهدی نورعلیشاهی