رادیو سراسری پنتاگون

رک گویی و افشاگری نادر برخی از صاحب نامان روزنامه نگاری می تواند در این خصوص روشنگر باشد.

کد خبر: ۳۰۶۲۱

هشت ماه پس از یازده سپتامبر، دان رادر(سرشناس ترین مجری خبر امریکا)در مصاحبه ای با تلویزیونی بی .بی .سی گفت که روزنامه نگاران امریکایی پس از حملات ، بشدت ترسانده شده بودند. گوینده خبر سی بی اس با مطرح کردن «مقایسه ای زشت» گفت : «در آفریقای جنوبی روزگاری بود که مردم به دور گردن مخالفان ، لاستیک شعله ور می انداختند. بعضی وقتها در اینجا نیز شما نگرانید که مبادا برایتان گردنبندی درست کنند؛ اینجا لاستیکی که به گردن شما خواهند آویخت ، اتهام نداشتن حس وطن پرستی است . بنابراین الان همین ترس است که روزنامه نگاران را از پرسیدن اصلی ترین و مهم ترین سوالها باز می دارد.» را در در ادامه می افزاید: «من خودم را از این انتقاد مستثنا نمی بینم» و ادامه می دهد: «چیزی که ما الان راجع به آن حرف می زنیم - چه شخص بپذیرد یا نه ، یا سر اسمش توافق داشته باشد یا نه - یک نوع خودسانسوری است.» در هشتم نوامبر 2002، در همان روزی که شورای ملل قطعنامه کلیدی خود را در خصوص عراق به تصویب رساند، رادیو سراسری امریکا در برنامه «همه چیز در نظر گرفته شده » خبری را از خبرنگار کهنه کار خود تام گییلتن پخش کرد. او گزارش کرد: «جنگ با عراق با حملات هوایی آغاز خواهد شد و مقدمات این حمله از پیش آماده شده است .» صدای او اطمینان می داد: «مقامات وزارت دفاع یقین دارند که مهلت تعیین شده از سوی شورای امنیت نمی تواند سد راه آنها شود. به همین دلیل آنها در حال آماده شدن برای جنگ هستند. یک افسر ارشد نظامی می گوید وقتی دستور برسد، ما باید برای راک اندرول آماده باشیم» «آماده بودن بری راک اندرول !»؛ برای یک افسر ارشد پنتاگون استفاده از این عبارت برای اشاره به عملیات هایی که قطعا تعداد کثیری از مردم را به کام مرگ می فرستد، عبارت قابل توجهی بود. این بیان با هیچ پاسخ انتقادی مواجه نشد؛ هیچیک از گزارش های خبری صدها کلمه ای ، دیدگاهی در مخالفت با استفاده از این زبان سرد کننده که شنونده را از عمق فجایع یک جنگ حقیقی به دور نگه می داشت ، ارائه نکرد. شنونده با شنیدن این واژه جنگ را چیز خوشایندی می پندارد. سربازان ما به «راک اند رول » می روند و در «راک اند رول » قرار نیست هزاران انسان تکه پاره شوند و کودکان بینوا یتیم و قربانی آتش سوزان جنگ شوند. این نوع گزارشگری بسیار ایمن است . احتمال این که چنین گزارشی کسی را از قبیل منابع دولتی ، مدیران خبری ، صاحبان شبکه ها، آگهی دهندگان و یا - درباره پخش عمومی - پرداخت کنندگان حق اشتراک را برنجاند و یا عصبانی کند، بسیار کم است . همچنان که به نظر می رسد NPR بیشتر به جای رادیو سراسری پنتاگون ، مورد استفاده قرار می گیرد تا رادیو سراسری امریکا چرا که اعتراض های شنوندگان آن ، به وضوح هیچ اهمیتی برای مسوولان این رادیو ندارد و این نباید تعجبی به همراه داشته باشد. کوین کلوس ، رئیس و مدیر کل NPR ، روزگاری به عنوان مدیر دفتر پخش رادیو و تلویزیون بین المللی دولت امریکا خدمت می کرده است ؛ همان آژانسی که شبکه های رادیویی «صدای امریکا» ، «رادیو اروپای آزاد» ، «رادیو آزادی» و «رادیو و تلویزیون مارتی» را اداره می کند.