خوش‌شانس تصادفی

خود بهزادی هم در مقابل این شناخته نبودنش در یکی از گفتگوهایش وقتی از او پرسیده می‌شود: «خودت که آدم معروفی نیستی، از سوپراستارهای سینمای ایران هم که در فیلمت خبری نیست، چرا تماشاگر باید برود فیلم تو را در جشنواره ببیند؟» جواب می‌دهد: «فقط می‌توانم به کم‌شانسی تصادفی تماشاگران امیدوار باشم و خوش‌شانسی تصادفی خودم. کمی هم به وقت اضافی که ممکن است تماشاگران جشنواره داشته باشند که البته بعید است. دلیل دیگری نمی‌بینم.»

بهزادی حالا 38 ساله است و فارغ‌التحصیل رشته فیلمسازی از دانشکده صدا و سیما، تا به حال 15 فیلم کوتاه داستانی و 5 مستند هم ساخته است. جایزه اول فیلم کوتاه جشنواره بوئنوس آیرس برای فیلم «رفتیم لب رودخانه»، جایزه اول جشنواره فیپا در کن فرانسه برای فیلم «تلافی» و جایزه اول جشنواره سیلورداکس آمریکا برای مستند «حرف‌هایت را پنهان کن» از افتخارات کارنامه سینمایی اوست. ضمنا دستی هم در فیلمنامه‌نویسی دارد و در نگارش «نیوه مانگ» بهمن قبادی مشارکت داشته است.

«تنها دو بار زندگی می‌کنیم» از آن فیلم‌هایی است که آدم را درگیر می‌کند، از آن فیلم‌هایی که هرکس می‌تواند از منظری به آن نگاه کند، نوعی حدیث نفس است برای آدم‌هایی که یا به زندگی معمولی تن نداده‌اند یا این جور زندگی خسته‌شان کرده و حوصله‌شان را سر برده.