شاهزاده کریستیانا

کتی اردک خیلی زیبایی داشت و نام او راکواک کواک گذاشته بود.او روزها با کواک کواک بازی می‌کرد و ساعت‌ها دنبال هم می‌کردند. یک روز صبح وقتی کتی برای بازی پیش اردک رفت او را ندید و هرچه او را صدا کرد و دنبالش گشت پیدایش نکرد. کواک کواک گم شده بود. کتی خیلی ناراحت شد و گریه کرد. کواک کواک صبح زود از خانه بیرون رفته بود تا به دشتی رسید که دو اردک در آن زندگی می‌کردند. به سوی اردک‌ها رفت و از آنها پرسید آیا شما دختری به اسم کتی می‌شناسید. اردک‌ها گفتند: نه.

کواک کواک غمگین شد و اشک در چشمانش جمع شد و اردک‌ها گفتند: نگران نباش... ما کتی را پیدا می‌کنیم. کواک کواک خوشحال شد و از آنها تشکر کرد.

چند دقیقه بعد کواک کواک پرسید: اسم شما چیست؟

یکی از اردک‌ها گفت: اسم من وایت و اسم دوستم هم هپی است. اسم تو چیست؟

کواک کواک گفت: اسم من کواک کواک است.

هپی گفت: دیگر باید راه بیفتیم و هرچه زودتر خانه کواک کواک را پیدا کنیم.

رفتند و رفتند و تا به خانه وایت رسیدند. وایت گفت: پدر من یک دوربین دارد فکر کنم بتوانیم از دوربین پدرم استفاده کنیم. هپی گفت: پس چرا منتظرید... زود باشید و کار را شروع کنیم... کواک کواک گفت: می‌شه من اول با دوربین ببینم... شاید خانه‌ام را پیدا کنم...

هپی گفت: بله تو می‌توانی اول ببینی... بگیر دوربین را...

کواک کواک گفت: ممنون وایت که گذاشتی اول من ببینم... هورا فکر می‌کنم آنجا خانه ماست... هپی... وایت... من خانه مان را دیدم... پس چرا منتظرید باید راه بیفتیم... اما ما که راه را بلد نیستیم... .

و هر سه فکر کردند. هپی گفت: من فهمیدم باید برویم که رد پای کواک کواک مانده باشد، اما ممکن است از ظهر تا الان رد پای کواک کواک پاک شده باشد.کواک کواک گفت: ولی فکر کنم که یادم باشد از کدام طرف آمدم... از راست آمدم...

آن سه رفتند و رفتند تا به یک قصر رسیدند. کواک کواک گفت: همین جاست... و زنگ را زد.

کتی در را باز کرد و کواک کواک را دید و گفت: آخ جون... کواک کواک خودم.

او را بغل کرد و داشت می‌رفت که کواک کواک گفت: صبر کن... این دو اردک دوستان من هستند و به من خیلی کمک کردند.

کتی گفت: من از شما خیلی ممنونم که کواک کواک را پیدا کردید. کواک کواک اسم دوستانت چیست؟

کواک کواک گفت: اسم دوستان من وایت و هپی است... هپی... وایت.... من از شما ممنونم که به من کمک کردی... .

سانیا سماوات از همدان