فدای گام‌های مردم

او در بخشی از یادداشت خود می‌نویسد:

خنجری که سر مبارک امام حسین(ع) رابرید، در مکان‌ها و زمان‌های تاریخی خاصی ساخته و تیز شد و در روز عاشورا به کار رفت. به طور خیلی فشرده می‌توان گفت آهنش را در سقیفه آماده کردند و در کوچه‌های مدینه به آن پتک زدند و در جبهه ناکثین و مارقین و قاسطین صیقلش دادند و در محراب علی (ع) که علی را به شهادت رساندند، امتحانش کردند و در آبی که به زهر آغشته بود و جگر حسن‌ابن‌علی (ع) را پاره پاره کرد، آب‌دیده‌ترش کردند.این خنجر با عبور تاریخی از زمان‌ها و مکان‌های یاد شده به کربلا رسید و بر حلقوم سرور جوانان اهل بهشت نشست و برید.

... حال خنجری که سر مبارک امام حسین (ع) را برید، در مکان‌ها و زمان‌های تاریخی خاصی ساخته و تیز شد و در حنجره‌ها آماده هلهله، دستان آماده سنگپرانی و خنجر زدن به پهلو و گلوی عزاداران است. حنجره‌ها و دستانی هم ساکت و ساکت و ساکت‌اند که مباد شخصیت ایشان در مقابل صاحبان رای و بی‌بی‌سی و بی‌بی‌سی‌پسندان خدشه‌دار شود.

...آری این سکوت‌ها و این شخصیت‌طلبی‌ها و این تشنگان کف و سوت هستند که باعث چنین حادثه‌های تلخ و ناگواری می‌شوند.

اگر آن روز اولین هلهله‌هایی که از سقیفه بلند شد، بزرگان صدا می‌زدند و خواص فریاد می‌کشیدند، حسین(ع) را در کربلا امروز نمی‌کشتند و اگر در این روزها که نام اسلام را از جمهوری اسلامی حذف کردند و نه غزه نه لبنان سر می‌دادند و به ولایت فقیه توهین می‌کردند، کسانی که صدایشان به مردم می‌رسید و به فرمایش رهبری به آنها خواص گفته می‌شود و سکوت‌شان فاجعه آفرین است، سکوت نمی‌کردند، روز عاشورای 88 پیش نمی‌آمد.

البته الحمد‌الله و صد الحمدالله که مردم ما پس از سی سال درس خواندن در کلاس جهاد و شهادت امام خمینی (ره) و فرزند خلفش ولی‌فقیه زمان حضرت آیت‌الله آسیدعلی آقای خامنه‌ای، اهل سیاست و سیاست‌ورزی و جهاد شدند و در این راه، چنان روشن‌ضمیر و با بصیرت‌اند که از علما و هنرمندان و سیاستمداران و چهره‌های خواص و چهره‌شدن‌های خاص، بزرگ‌تراند و فهمیده‌تراند و احترام‌طلب نیستند و گام‌ها از آنها جلوترند.

... خدا به داد کسانی که در این فجایع و در آن فاجعه‌های کربلا، سکوت کردند، برسد. خدا به پرونده آنهایی که در کربلا و در سقیفه و در کوچه‌های مدینه و در شهادت امام حسن مجتبی (ع) و در شهادت حضرت علی (ع) در محراب و همه شهادت‌های طول تاریخ سکوت کردند، رسیدگی خواهد کرد و اینک نیز خداوند به پرونده کسانی که سکوت می‌کنند، رسیدگی خواهد کرد. اما مردم نیز پرونده‌ای نزد خدا دارند که شفاف و نورانی است همچون فرزندان شهیدشان.من فدای گام‌‌های مردمی که راهپیمایی می‌کنند و از ولایت فقیه زمان حمایت می‌کنند. جان من فدای زن و مردی که حلقوم‌شان برای حسین فریاد برمی‌دارد و گوش‌‌های‌شان به فرمان فرزند حسین‌بن‌علی (ع) است که در حسینیه امام خمینی با صلابت و مظلومیت فریاد می‌زند تا خواص بیدار شوند.»