هفت خوان رستم

باور کن این خبر در مورد هر کسی که باشد آدم را تا آسمان‌ها بالا می‌برد. اما این که پرسیده بودی به نظرت حالا دیگر می‌توانی به خواستگاری کسی بروی که تمام سال‌های جوانی‌ات را عاشقش بودی یا نه؟ نمی‌دانم. یعنی من به طور کلی از شرایط تو خبر ندارم. مثلا نمی‌دانم وضعیت کاری‌ات چطور است؟ یا قبلا رابطه‌ات با دختر مورد نظرت چه بوده و او از جریان اعتیاد تو خبر دارد یا نه. می‌ترسم به هر دلیلی جواب منفی بشنوی یا با ناکامی مواجه شوی و هر چه رشته‌ای پنبه شود.

البته شاید هم من خیلی ترسو هستم و همه چیز به خوبی و خوشی تمام شود.

اگر دوست داری بیشتر از خودت برایم بنویس تا بتوانم بهتر کمکت کنم.

می‌دانم برخوردهایی که با تو شده چه در زمان اعتیادت و چه حالا که ترک کرده‌ای، برخوردهای بد و نادرستی بوده است.

نوشته‌ای زخم‌های بسیاری از مردم بر روحت داری، اما آنها را بخشیده‌ای.

این بهترین کاری است که می‌توانی بکنی. بعضی وقت‌ها خیلی از آدم‌ها نمی‌توانند، حس همدردی یا دوست داشتن شان را درست منتقل کنند و دقیقا راهی را برای ابراز آن انتخاب می‌کنند که پیامی کاملا متضاد از آن حاصل می‌شوند. آدم‌هایی هم که با تو برخورد بدی داشته‌اند، قطعا از همین دسته‌اند.

آنها نمی‌توانستند از دریغ و افسوس خود به خاطر از دست رفتن جوانی مثل تو چشم‌پوشی کنند و آن را مهار سازند، به خاطر همین با خشم آن را بروز داده‌اند. امیدوارم این را بفهمی و بر آنان خرده نگیری.

به نظرم حالا هم به جای این که گذشته ات را پنهان کنی با افتخار بگو که دچار اعتیاد شدی و مردانه آن را ترک کردی. این کار کمی نیست. کاری است که خیلی از آدم‌ها دلشان می‌خواهد انجامش دهند و نمی‌توانند. این از رد کردن هفت خوان رستم هم به نظر من سخت‌تر است و حالا که تو از پس آن برآمده‌ای، پس از رستم هم رستم تری.

بعد هم این که اینقدر نترس که دوباره به همان روزها بازگردی. درونت را محکم کن و مدام خودت را به خاطر گذشته سرزنش نکن. توی زندگی مهم نیست که اشتباه کنی، مهم این است که آن اشتباه را تکرار نکنی و من مطمئنم که تو این اشتباه را دیگر تکرار نخواهی کرد. موفق باشی و سالم و سرفراز.

خب شترگاوپلنگی‌ها ما مثل همیشه رفتیم. پس تا هفته بعد درود و بدرود.