چنار خونبار قزوین

مساجد امام زمان (عج) و حضرت ابوالفضل (ع) شهر قزوین از جمله مساجدی هستندکه برگزاری این مراسم از سوی دوستداران امام حسین و یارانش را به نظاره می‌نشینند.

مراسم طَبَق‌کشی با نوای یا حسین نیز از سنت‌های خاص شهر قزوین است. طبق از جنس چوب با ارتفاع حدود یک و نیم متر و قطر یک متر می‌باشدکه بیشتر قسمت‌های آن را آیینه کاری می‌کنند. عزاداران این طبق استوانه‌ای شکل را روی سر می‌گذارند و آن را حمل می‌کنند. طبق‌کشان در شب تاسوعا، با همراهی دسته‌های عزاداری از مساجد و تکایای خود به طرف امامزاده «سلطان سید محمد(ع)» قزوین به راه می‌افتند و در آنجا تجمع می‌کنند و در شب عاشورانیز به پابوس امامزاده حسین(ع) (شاهزاده حسین) می‌روندتا سلامی دوباره به فرزند ضامن آهو داشته باشند. آنچه این روزها در کنار برپایی مراسم روضه‌خوانی‌ها و مَقتل‌خوانی‌های اصیل در خانه‌ها و حسینیه‌های قدیمی، حضور دسته‌های عزاداری با شور و حال خاص در خیابان‌ها، گذرگاه‌ها و اماکن متبرکه شهرها و روستاها و...، بار دیگر نام قزوین را بر سر زبان‌ها جاری می‌کند، حضور مردم و زواری است که از شهرهای مختلف و از دیگر کشورها حتی برای دیدن درخت چنار خونبار به روستای زرآباد در منطقه الموت سفر می‌کنند.جاده‌های پرپیچ و خم منتهی به این روستا از صبح روز تاسوعا با حضور خودروهای مختلف چنان قفل می‌شود که تو را به باور عظمت اعتقاد مردم و تلاششان برای یافتن هر نشانی از روز واقعه فرا می‌خواند. مردمی که از نقاط مختلف ایران و مسلمانانی از دیگر کشورها، برای دیدن یکی از بارزترین و منحصربه‌فردترین جلوه‌های عظمت خداوند و تجلی قیام صاحبان روز عاشورا، راهی زرآباد می‌شوند تا نظاره‌گر اشکباری چناری باشند که سال هاست در جوار صحن متبرک امام‌زاده علی اصغربن موسی بن جعفر(ع) واقع شده. به سند تاریخ و به گفته شاهدان عینی و افرادی که از دور و نزدیک برای دیدن این واقعه به زرآباد عزیمت می‌کنند، این درخت درست در سحرگاه روز عاشورا در ماتم واقعه کربلا شروع به خونباری (اشکباری) می‌کند. شهرتی که این درخت دارد منحصر به سال‌ها و حتی سده اخیر نیست، شهرت این چنار خونبار در دوران صفویه و خاصه دوران پادشاهی سلطان حسین صفوی به حدی رسید که در آن زمان هم افراد متعددی برای تحقیق و تفحص در صحت و سقم آن به این روستا رفتند و مشاهدات خود را در کتاب‌ها و روایات مختلف از اعجاز الهی این درخت گردآوری کردند.