رادیو در راه تحول بزرگ

رادیو برایتان چه جذابیتی داشت که پابند آن شدید؟

من خودم را رادیویی می‌دانم. اگر فرصتی بود که 7، 8 سالی برنامه خانواده را اجرا کردم یا کار تهیه‌کنندگی تلویزیون انجام دادم، اینها هیچ‌کدام باعث نشد که رادیو را رها کنم. من دوباره به رادیو برگشتم و کارم را ادامه دادم، چون احساس می‌کنم اگر حتی دستمزد رادیو کمتر از تلویزیون و کارش سخت‌تر است چه از نظر گفتار، نوشتار و تحقیق؛ با همه اینها به رادیو دلبستگی بیشتری دارم و خود بخود این مساله مرا در رادیو نگه داشت. با این که چند سالی است که بازنشسته شده‌ام، اما همچنان کار تهیه‌کنندگی را در رادیو ادامه می‌دهم.

چرا در رادیو کار اجرا را ادامه ندادید؟

من یک دوره در اوایل راه‌اندازی رادیو پیام، گویندگی می‌کردم. البته علاقه دارم در کنار کار تهیه‌کنندگی، گویندگی را هم انجام دهم، اما دوست ندارم خودم پیشقدم باشم. شاید تصورم این است که یک نفر به من پیشنهاد بدهد تا در کار خاصی گویندگی کنم.

دوست دارید گویندگی چه نوع برنامه‌هایی به شما پیشنهاد شود؟

گویندگی در بخش ادبیات شعر نو یا شعر سپید و شعرهای سهراب سپهری و همچنین گویندگی برنامه‌های شاد و اکتیو را خیلی دوست دارم. اگر کسی در این زمینه‌ها پیشنهاد بدهد می‌پذیرم.

شاخص‌ترین برنامه‌هایی را که شما در آنها تهیه‌کننده بوده‌اید کدام برنامه‌هاست؟

من برنامه‌های صبحگاهی را چون در بهترین ساعت‌ شبانه‌روز پخش می‌شوند خیلی می‌پسندم. در دوره‌ای هم برنامه‌های سلام صبح‌بخیر و کار و زندگی را تهیه می‌کردم که آقای رضا صفدری آن را گویندگی می‌کرد.

تهیه‌کننده معمولا با گوینده ارتباط مستقیم دارد و گوینده است که باید فکر و ایده تهیه‌کننده را به مرحله نهایی برساند. شما با کدام گوینده راحت‌تر کار می‌کنید؟

در آن دوره رضا صفدری گوینده خوب و فعالی بود. البته هر کدام از گوینده‌ها ویژگی‌های خاص خودشان را دارند، اما در حال حاضر خانم آل‌عباس هم خیلی خوب اجرا می‌کند.

پس نتیجه می‌گیریم شما گوینده‌های فعال و بانشاط را بیشتر می‌پسندید.

از آنجا که گوینده باید هوش بالا و در انتقال مطالب سرعت داشته باشد، گویندگان فعال و با نشاط می‌توانند کار را خیلی خوب ارائه دهند، چون تهیه‌کننده فقط مطلب را می‌گوید و گوینده باید بتواند خیلی سریع مفهوم آن را بگیرد و پرداخت کند و آن را به مرحله اجرا برساند.

تهیه‌کننده، مسوول اجرایی و سردبیر، مدیر محتوایی هر برنامه هستند، اما با همه اینها گاه اختلاف نظرهایی بین آنها پیش می‌آید که رادیو برای حل این مشکل تصمیم به حذف سردبیر و یکی کردن تهیه‌کننده و سردبیر گرفته است. فکر می‌کنید این موضوع چقدر در بهبود روند کار موثر است؟

البته هنوز این اتفاق به طور کلی نیفتاده، اما تا جایی که اطلاع دارم، خیلی از برنامه‌ها با تهیه‌کننده سردبیر واحد تولید می‌شوند. این کار بسیار خوب است چون در واقع هویت برنامه در اختیار یک نفر قرار می‌گیرد. چه هویت مفهومی و چه ساختاری و این موضوع باعث یکدست شدن برنامه می‌شود. البته اعتقاد ندارم که در تمام برنامه‌ها باید چنین اتفاقی بیفتد، چون در خیلی از برنامه‌ها سردبیر و تهیه‌کننده نمی‌تواند یک نفر باشد.

بهتر نیست یک تهیه‌کننده موضوعی کار کند و کارش شناسنامه داشته باشد؟ مثلا بگویند آقای طارمی متخصص تهیه برنامه‌های سیاسی است و یا ...؟

ابتدا بد نیست که تهیه‌کننده با کار در یک موضوع خاص پیش برود، اما مثلا من که 28 سال تهیه‌کننده رادیو هستم و همه نوع برنامه‌ای تولید کرده‌ام، این امر خودبه‌خود باعث شد که تهیه همه نوع برنامه‌ای را تجربه کنم، اما در اول راه بهتر است هر تازه‌کاری هدفمند پیش رود.

فکر می‌کنید تهیه‌کنندگی چه نوع برنامه‌هایی را هنوز تجربه نکرده‌اید؟

چند سالی است که رادیو وارد حیطه پکیج‌سازی یا ساخت وله‌ شده است که این شکل تازه‌ای از برنامه‌سازی است. من شاید نتوانم چنین کاری را انجام دهم یا خیلی کندکار کنم. شاید جوان‌ها بهتر بتوانند در این حیطه کار کنند.

درباره محتوای وله باید درست عمل کرد تا آغاز و پایان هدفمندی داشته باشد. اگر مفاهیم درستی کنار هم قرار نگیرد، کار خوب نمی‌شود. در عین حال، من برنامه‌سازی را یک تحول بزرگ رادیویی می‌دانم.

زینت پستادست