دیپلماسی اشغالگری آمریکا (1)
جام جم آنلاین : حالا کاملا روشن شده است که عراق یک کشور آزاد شده نیست ، بلکه یک کشور اشغال شده است .در جنگ جهانی دوم بود که جهان با واژه «کشور اشغالی» آشنا شد. فرانسه اشغالی و اروپای اشغالی
این نازیها و شوروی ها بودند که سایر کشورها را اشغال می کردند و ما آنها را از دست اشغالگران نجات می دادیم .
اما حقیقت این است که ما خود اشغالگریم درست است که ما عراق را از دست صدام آزاد کردیم ، خودمان آن را اشغال کرده ایم .
درست مانند سال 1898 که کوبا را از دست اسپانیایی ها آزاد کردیم و خودمان به اشغال آن دست زدیم .
دیکتاتوری اسپانیا سرنگون شد ، اما ایالات متحده در آنجا یک پایگاه نظامی مستقر کرد ، درست همانگونه که الان در عراق این کار را می کنیم.
شرکت های امریکایی به سوی کوبا روان شدند ، درست همانگونه که الان بکتل ، هالیبرتون و سایر شرکت های نفتی آمریکایی در حال استقرار در عراق هستند.
این امریکا بود که تصمیم می گرفت کوبا باید چه نوع قانون اساسی داشته باشد ، درست همانگونه که الان دولت ما در حال شکل دادن یک قانون اساسی برای عراق است .
پس آزادسازی در کار نیست این حضور هم یک نوع اشغالگری است و این یک اشغالگری زشت است .
او گفت رهبران عراقی که عمدتا طرفدار امریکا هستند برای او پیامی فرستاده اند: «وقتی شما پدری را در بربر دیدگان خانواده اش می گیرید و بار سنگینی را روی سر او گذاشته و او را نقش بر زمین می کنید ، ضربه منفی هولناکی بر شخصیت و حرمت او نزد خانواده اش وارد می آورید».
بخش خبری سی بی اس در نوزدهم جولای گزارش داد:«عفو بین الملل در پی یافتن موارد مشکوکی از شکنجه در عراق است که از سوی مقامات امریکایی روی داده است .
یکی از این موارد قریسان الابالی است خانه الابالی توسط نظامیان امریکایی ویران شد.
آنها با تیراندازی وارد خانه شدند و او را به همراه پدر 80 ساله اش دستگیر کردند آنها به برادر او شلیک کرده و او را زخمی کردند».
سه مرد دستگیر شده توسط نظامیان امریکایی برده شدند قریسان می گوید بازجویان ، آنها را برهنه کرده و به مدت یک هفته در حالی که کیسه ای بر سرشان کشیده بودند و دست و پاهایشان را بسته بودند ، بیدار نگه داشتند.
در این مدت آنها باید یا می ایستادند و یا روی زانو نیم خیز می نشستند قریسان گفت که به نگهبانانشان گفته «نمی دانم چه می خواهید نمی دانم چه می خواهید من هیچ چیز نمی دانم».
او می گوید: «به آنها گفتم مرا بکشید» پس از هشت روز ، امریکایی ها او و پدرش را رها کردند تا بروند.
هیچ یک از مقامات امریکایی حاضر نشدند در این مورد توضیحی بدهند و یا در خصوص آن بحث کنند.
حال آنکه پل برمر حاکم آمریکایی عراق در سخنانش می گوید: «ما در حقیقت در حال ایفای تعهدات بین المللی خود در عراق هستیم و من از انجام آنها راضی ام».
دیپلماسی اشغالگری آمریکا (2)
گفت و گو
