رفع بلا در کوه

آنهایی که اهل کوهنوردی هستند، می‌دانند که کوهستان سخاوتمندانه زیبایی‌هایش را در اختیار کوهنورد می‌گذارد، اما با مهمانانش هیچ‌گاه شوخی ندارد. کوهنوردی، ورزشی است که اشتباه در آن، حکم اشتباه در ورزش‌های دیگر مانند فوتبال را ندارد که در آن حداکثر می‌توان یک یا دو بازی را از دست داد، بلکه در این ورزش آنچه از دست می‌رود، جان کوهنورد است.

اما آنهایی که با کوهستان اخت شده‌اند، این را نیز می‌دانند که در این فضا چیزی جریان دارد که به سادگی نمی‌توان از آن دست کشید. آنچه یک کوهنورد در هر پیچ و خم مسیر تجربه می‌کند یا طعم تنهایی و با خود بودن را، در هیچ‌ کجا جز کوهستان نمی‌توان سراغ گرفت.

به نوشته دویچه وله، سازمان ملل متحد در سال 2003 روز 11 دسامبر (20 آذر) را به نام روز جهانی کوهستان تعیین کرد و برای هر سال شعاری را برگزید که امسال «مدیریت بلایا در کوهستان» نام گرفته است.

بلایا در کوهستان را می‌توان از منظرهای مختلف دید؛ از رانش زمین و سیلاب‌ها گرفته تا ریزش بهمن، اما در این میان بدون شک جان باختن کوهنوردان، حادثه‌‌ای است که شنیدن خبر آن همواره برای اهالی این ورزش دردناک بوده است.

این نامگذاری برای ما ایرانی‌ها هم یادآور خاطرات تلخی است. از محمد اوراز گرفته تا عباس جعفری، عکاس و ژورنالیست ایرانی که یک ماه پیش در آب‌های خروشان یکی از رودهای نپال گم شد.