سایت مخصوص سرآشپز

اما یکی از کارهای جالب عوامل این سریال، راه‌اندازی یک سایت اینترنتی مخصوص این سریال به نشانی www.ashpazbashi.tv است.

زدن یک پایگاه اطلاع‌رسانی یا وب‌سایت برای یک فیلم یا سریال کار خیلی جدیدی نیست. ضمن این که جماعت سینمایی در این کار نسبت به تلویزیونی‌ها پیشقدم هستند، ولی مطمئنا سایت سریال آشپزباشی جدی‌ترین اقدامی است که تاکنون در این زمینه انجام شده است.

فکر نمی‌کنم نکات مثبت این کار، خیلی نیازی به گفتن داشته باشد، اما اگر قرار باشد 2 تا از مهم‌ترین‌هایش را بگویم، ترجیح می‌دهم اول، دومی را بگویم؛ این که اطلاع‌رسانی درست یکی از مهم‌ترین کارهایی است که باید در خصوص پروژه‌های مختلف انجام شود تا هم اهالی رسانه بی‌دغدغه و با بیشترین سرعت به عکس و خبر و اطلاعاتی که می‌خواهند برسند و هم از آن طرف پرونده شایعاتی که هرازگاهی درباره بعضی از آنها درست می‌شود، بسته شود.

مزیت مهم دیگرش هم ارتباط بیشتر و بی‌واسطه‌تر با مخاطبانی است که حتما خیلی‌هایشان اهل فضای مجازی‌اند.

عوامل آشپزباشی برای سایتشان از مشخصه دومِین (domain) یا همان دامنه tv استفاده کرده‌اند که یک جورهایی انتسابشان به تلویزیون را هم نشان بدهند. نوآوری دیگرشان هم این است که با توجه به فضای سریال که در یک رستوران می‌گذرد، برای معرفی بخش‌های مختلف سایت از عنوان منو استفاده کرده‌اند.

سایت از 4 بخش مختلف صفحه اصلی، عوامل، گالری عکس و فیلم و همین طور بحث و گفتگو تشکیل شده و در صفحه اصلی، خلاصه‌ای از سریال را می‌خوانیم.

در بخش عوامل هم معرفی مختصری درباره هر کدام از آنها می‌خوانیم. مثلا شاید جالب باشد بدانید هنرمند، فارغ‌التحصیل مهندسی الکترونیک مخابرات است.

او چند سال پیش با سریال «زیرتیغ» توانست هم نظر مخاطبان عادی تلویزیون را جلب کند و هم کارشناسان و منتقدان را.

او این‌بار هم به اصل خودش رجوع کرده و با «آشپزباشی» که هم اسمش و هم سر و شکل بازیگران و تیزرهایش نشان می‌دهد به ژانر کمدی برگشته است.

«گالری عکس و فیلم» از دو بخش عکس‌های صحنه و پشت‌صحنه تشکیل شده. در بخش فیلم هم 2 فیلم کوتاه گذاشته‌اند از پشت صحنه ضبط موسیقی سریال که سازنده‌اش امین پسر آقای کارگردان است و این‌جور که از سر و شکل نوازندگان برمی‌آید، باید در ارمنستان یا کشوری شبیه آن ضبط شده باشد.

پخش این سریال از دوشنبه هفته بعد در 40 قسمت 45‌دقیقه‌ای از شبکه یک تلویزیون شروع می‌شود و این‌طور که از شواهد و قرائن برمی‌آید، می‌شود امیدوار بود که به عنوان یک کار استخوان‌دار بشود خیلی درباره‌اش حرف زد.

جابر تواضعی