دغدغه‌ای به‌نام آینده

برای مثال آدرس 131.193.178.181 فقط و فقط در یک زمان واحد می‌تواند متعلق به یک نفر باشد. ‌ ‌

هدف هر بسته از داده را توسط یک آدرس آی‌پی نگارش 4 تعیین می‌کنند (که چهار سری عدد 8 بیتی است) بخش عمده‌ای از این آدرس‌ها توسط دولت‌ها، شرکت‌ها و سازمان‌ها و سایت‌ها گرفته شده است و بخش دیگری از آن را افراد مختلف با آنلاین شدن دریافت می‌کنند. بنابراین در حال حاضر جای بسیار اندکی برای ورود و رشد جمعیت باقی مانده است و باید به‌فکر راه‌حلی بود. ‌ ‌

راه‌حل کوتاه مدت این است: آیا کامپیوترها باید مستقیم به اینترنت وصل شوند؟ بسیاری از شرکت‌ها هر 20 کامپیوتر خود را مستقیم به اینترنت وصل می‌کنند، در حالی که می‌توانند 20 کامپیوتر را از طریق یک پروکسی به اینترنت متصل کنند و 19 آدرس را آزاد کنند. ‌ ‌

راه‌حل بلندمدت، استفاده از آی‌پی نگارش6 است که آدرس‌های بسیار بیشتری را در دل خود جای می‌دهد. صرف‌نظر از آدرس‌های بیشتر، آی‌پی‌های جدید ویژگی‌های دیگری نیز دارند که نیازشان حس نمی‌شود و همین فضای آدرسی بیشتر بزرگترین مزیت و نیاز حرکت به‌سوی آی‌پی نگارش 6 است. ‌ ‌

اما مشکلات زیادی ممکن است سر راه تبدیل به آدرس‌های آی‌پی6 به‌وجود بیاید. به‌طور قطع نمی‌توان انتظار داشت که یک روز از خواب بلند شویم و با یک دکمه همه آدرس‌ها را به‌فرمت جدیدی درآوریم. مشکلات زیادی در سر راه وجود دارند که از میان آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد‌:‌

شبکه‌های فعلی با زیرساخت آی‌پی نگارش4 باید بتوانند با شبکه‌های نسل جدید تعامل داشته باشند، در غیر این صورت جهان به دوپاره تقسیم خواهد شد. ‌ ‌

متأسفانه نقشه‌ای که برای انتقال به نگارش 6 ترسیم شده است، با ویژگی‌های فعلی آی‌پی نگارش 6 کار نخواهد کرد.

طراحان آی‌پی6 اشتباه اساسی کرده‌اند: آن‌ها آی‌پی نگارش جدید را به‌عنوان حالت دیگری برای آی‌پی نگارش 4 در نظر گرفته‌اند، نه این که آن را گسترش دهند. به‌عبارت دیگر در آی‌پی نگارش جدید، امکان ارسال بسته عمومی وجود ندارد. این یعنی سیستم‌های فعلی که با ارسال بسته‌های عمومی بسیاری از امور خود را انجام می‌دهند، باید تغییر معماری ایجاد کنند. ‌ ‌

این موضوع هنگامی بدتر می‌شود که طراحان آی‌پی نگارش 6 برنامه‌ای برای انتقال به نگارش 6 ندارند. گام‌های مفیدی در این زمینه برداشته شده است، اما اعلام این که ما اکنون آی‌پی نگارش جدید را پیاده کرده‌ایم، کمی غیرمنطقی به‌نظر می‌رسد. هنوز آی‌پی6 به‌اندازه آی‌پی نگارش 4 آداپته نشده و بسیاری هنوز نگارش 4 آن را ترجیح می‌دهند چون مطمئن‌تر است. ‌ ‌

بدترین حالتی که ممکن است پیش بیاید، این است که آی‌پی نگارش 6 به‌طور ناقص اعمال و استفاده شود.

علاوه‌بر هزینه بسیاری که روی دوش سازمان‌ها و شرکت‌ها خواهد افتاد تا شبکه‌های مختلف را کنترل کنند و پاسخگو باشند، کاربران نیز نمی‌توانند از تمام پتانسیل اینترنت استفاده کنند و این تفاوت آدرس‌ها ممکن است دسترسی عده‌ای به اطلاعات را متوقف کند.

شایان اسدی