اندکی تامل، لطفا!

از آنجا که علی سعیدلو، رئیس سازمان تربیت بدنی توجهی ویژه به رسانه‌ها دارد، وظیفه خود می‌دانیم در جهت منافع ورزش مواردی را به اطلاع وی برسانیم:

1- تغییر و جابه‌جایی مدیران در بخش ستادی گرچه مهم است، اما اهمیت و حساسیت آن به اندازه تغییر و جابه‌جایی روسای فدراسیون‌ها نیست. دلیل آن نیز مشخص است، کار اصلی ورزش، متوجه فدراسیون هاست و از این حیث نباید بسادگی دست به ترکیب مدیریت آن زد. بی‌شک هر جابه‌جایی در عرصه مدیریت فدراسیون‌ها، برنامه‌های ورزش قهرمانی و همگانی را دچار ایستی کوتاه مدت و چالش‌زا می‌کند.

2- ضرورت ایجاب می‌کند ورزش ایران با پشت سرگذاشتن دوره‌های مختلفی از آزمایش و خطا، برای یک بار هم که شده، نظام برنامه‌ای را مورد توجه قرار دهد. در چنین نظامی، معیار و ارزیابی مناسب و روشنی از عملکرد روسای فدراسیون‌ها و مدیران هر بخش وجود دارد و طبیعی است با چنین رویکردی، جایی برای مدیران ضعیف باقی نمی‌ماند.

3- امروز در ورزش ایران و بر خلاف آمدن و رفتن‌های غیر متعارف، مدیرانی داریم که ورزش برای ساختن آنان و رسیدن به جایگاه امروزشان، هزینه‌های زیادی پرداخته است. مدیرانی که حتی در عرصه ورزش آسیا و جهان نیز به توفیق دست یافته‌اند؛ تا آنجا که بخشی از مسوولیت اجرایی کنفدراسیون‌های قاره‌ای و فدراسیون‌های جهانی را عهده‌دار می‌شوند. به طور طبیعی برای ورزش ایران، حفظ این افراد از اهمیت قابل توجهی برخوردار است و نباید آن را به سادگی از کف داد.

4- در شرایطی که سال آینده بازی‌های آسیایی گوانگجوی چین را در پیش داریم، نباید با کنار گذاشتن مدیران با تجربه فدراسیون‌ها، به نوعی دست به خود زنی بزنیم. به یقین برای حضور در این بازی‌های مهم، چشم اندازلازم مورد توجه قرار گرفته و اشتباه خواهد بود اگر خواسته شود بدون دلیلی خاص، تنی چند از روسای فدراسیون‌ها برکنار شوند و جای خود را به روسای جدید دهند؛ روسایی که تجربه ثابت کرده است، معمولا بدون تخصص لازم و صرفا بنا بر نزدیکی به مدیران بالادستی و سفارش شده، در راس فدراسیون‌ها قرار گرفته‌اند.

5- امروز گفته می‌شود روسای فدراسیون‌هایی چون شنا، شیرجه و واترپلو، هندبال، تنیس روی میز، ژیمناستیک و... جای خود را به سرپرستانی خواهند داد که از سوی رئیس سازمان معرفی می‌شوند. بی‌شک این حق برای سعیدلو محفوظ است که در سطح روسای فدراسیون‌ها دست به تغییر بزند، اما به‌طور طبیعی باید در این زمینه با تامل و تدبیرلازم عمل کرد تا ورزش دچار ضرر و خسران نشود. تا آنجا که به ما مربوط می‌شود و خود را موظف به نوشتن آن دیده‌ایم این‌که معمولا در رشته‌های پایه، به سادگی دست به مدیریت‌ها نمی‌زنند. رشته‌هایی که باید سال‌ها در آن بذر و نهال باروری کاشت و اگر امروز در این رشته‌ها به موفقیت‌هایی رسیده‌ایم، نباید گذشته را از نظر دور بگیریم که از کجا به کجا رسیده‌ایم.

6- امیدواریم رئیس سازمان از این آزمون، سربلند خارج شود و راه گذشتگان را نرود. مدیریت ورزش آمیزه‌ای از عشق، تلاش و کارخستگی ناپذیر، همراه با نگاهی تخصصی به رشته‌های مختلف است و اشتباه است اگر تصور شود هر مدیری خارج از مجموعه ورزش می‌تواند در راس فدراسیون‌ها قرار گیرد و حرکت توسعه‌ای ورزش را تداوم بخشد.