یک اتفاق خوب

از تبریز چه باید گفت که پیشینه تمدنی او رشک دوران و پیشانی آن سربندی از اسطوره آسمان، علماء و شهداء و شعراء و اندیشمندان، و هنرمندان آن بر تارک تاریخ زمان از گذشته و حال و آینده به‌وضوح نمایان. روشن شدن چراغ اولین «جشنواره تعاون و رسانه» نوید بخش حرکتی جدید برای آینده‌ای بهتر از گذشته خواهد بود.

به همین بهانه به تبریز سفر کردیم و از همان لحظه‌ای که وارد سالن شدیم به نقش تعاون و همدلی پی بردیم، زیرا عده‌ای از استان‌ها گرد هم آمده بودند تا از تعامل و همکاری سخن بگویند و راه‌حل‌های نوینی بجویند.

تعاون اگر چه اکنون زینت بخش سر در وزارتخانه‌ای شده که صبغه اقتصادی و کالاهای مصرفی را تداعی می‌کند، ولی مفهوم عمیق این واژه کاملا فرهنگی و تربیتی است و در ذات خود هزاران تعابیر ارزشی و انسانی را به همراه دارد.

اگر چه اقتصاد تعاونی یکی از مدل‌های اقتصاد اسلامی است، زیرا کار گروهی، حس همگرایی و ترجیح منافع عمومی بر منافع فردی و هدایت سرمایه‌های اندک در کارهای بزرگ را در بستری از رفاقت و صمیمت و مهربانی در خود جمع کرده است ولی دایره تعاون را نباید به قلمرو اقتصادی محدود و خلاصه کرد.

ادبیات کهن و همچنین ادبیات شفاهی و عامه گواهی می‌دهند که ایرانیان از قدیم‌الایام به موضوعاتی مثل خودیاری، همیاری و کمک به دیگران فراتر از تعامل می‌نگریستند و خدمت بدون چشمداشت را روح کارهای خیر می‌دانستند، زیرا باور داشتند که تقاضای پاداش و مزد از ارزش حقیقی این خصلت فطری آدمی انسان می‌کاهد. به‌عبارت دیگر مفهوم اصلی و پیام واقعی مستقر در ادبیات کهن ایرانی تعاون واقعی به معنی دیگر یاری بوده است و مشهورترین ضرب‌المثل که بر سرزبان‌هاست:

یک دست صدا ندارد....... و یا مولوی می‌گوید

هیچ بانگ کف زدن آید به در
از یکی دست تو بی دست دگر

گفتار خود را با قرآن عزیز متبرک کنم که روح و جان آدمی است و هر چه هست از اوست و ادبیات و تاریخ و شعر و گفت و شنود ما همواره برگرفته از آن حقیقت الهی است.

تعاونوا علی البر و التقوی و لاتعاونوا علی الاثم و العدوان (سوره مائده) برای همیشه تاریخ نیاز بشریت را به این سرمایه تمام نشدنی و جاودانه ترغیب و تشویق می‌کند. از تعاون در امور غیرعقلانی و خلاف اخلاق و ناشایست برحذر می‌دارد.

تعاون در بستر نیکویی، تقوی، خویشتنداری و پرهیز از هر بدی، آنچه گفته شده ذره‌ای از هزاران است که در آموزه‌های دینی و ملی ما وجود دارد. و اینک جهتگیری نوین رسانه ملی و پیشرفت‌های کمی و کیفی که در چند ساله اخیر داشته است، شناخت ویژگی‌های فرهنگی و اجتماعی استان‌ها و شهرها و روستاهاست که خاستگاه اصلی فرهنگ تعاون و همدلی است. رسانه‌ها باید با غواصی در اقیانوس بیکران آموزه‌های دینی،‌ ادبیات و‌ تاریخ ایران، درهای گرانبهایی را به جوانان نسل امروز عرضه کنند تا اعتماد به نفس آنان تقویت و درخت تنومند اعتماد عمومی بر دهد تا حلاوت و شیرینی زندگی چند برابر گردد.

اگر این آداب و رسوم هنرمندانه در گوش و هوش و جان نسل امروز بنشیند امید و نشاط، شادابی و پویایی اجتماعی رونق خواهد یافت.

مدیران وزارت تعاون و همه دستگاه‌ها و سازمان‌ها باید در تصمیم‌گیری‌ها و تصمیم‌سازی‌های خود به امر تعاون و همکاری اعتبار واقعی ببخشند و برای اقدام اقتصادی ضمیمه فرهنگی تهیه کنند تا روح حاکم بر فعالیت‌ها از لطافت و صداقت الهی و بهاری برخوردار شود و هرگونه حسادت و بخالت و کینه‌توزی یا رقابت‌های ناسالم اقتصادی از فعالیت‌های جمعی رخت بربندد و از ثمرات و برکات این هدیه بزرگ الهی و خواسته طبیعی و فطری جامعه ایرانی بهره‌مند گردد و بار دیگر شاهد احیاء و پویایی فرهنگ همبستگی ملی و وحدت عمومی بوده و شیرینی آن در کام فرد فرد جوانان این مرز و بوم بنشیند و همانند روزهای نخستین پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و 8 سال دفاع مقدس و جوانمردانه برای سازندگی ایران عزیز و سربلندی انقلاب همه با هم تلاش کنیم.

درد جانسوز زندگی در تهران و شهرهای بزرگ با آن همه آلودگی، سرعت و سبقت و بوق و فریاد و همهمه... اندکی دلها را از هم فاصله انداخته و چهره‌ها را عبوس و رفتار را تغییر داده است.

باور کنیم که هنوز در جای جای این سرزمین روح تعاون و همدلی حاکم است و بسیارند انسان‌هایی که با حداقل امکانات در پرتو آموزه‌های اخلاقی و دینی و تربیتی در کنار هم با وفق و مدارا و صمیمت و مهربانی برای ایرانی آباد تلاش می‌کنند، ولی از امتیازات شهرهای بزرگ هم محرومند. ایران فقط تهران نیست همواره به یاد دورترین نقاط کشور عزیز و اسلامی‌مان باشیم.

حجت‌الاسلام موسوی‌مقدم
معاون پارلمانی و استان‌های رسانه ملی