مکث

مرد حکمت و عرفان

آشنایی من با محمود شاهرخی حکایت یک روز، یک ماه و یک سال نیست بلکه از نخستین روزهای انقلاب، من و محمود شاهرخی همراه هم بودیم و این آشنایی چه در جلسات شورای شعر و چه در آغاز فعالیت حوزه هنری بسیار عمیق و گسترده بود. محمود شاهرخی از پیشگامان شعر انقلاب و از پایه گذاران ادبیات متعهد و انقلابی بود و سهم او در ایجاد جریان فرهنگی ادبی حوزه هنری و تعلیم و تربیت نسل جوان بر کسی پوشیده نیست و به معنی واقعی کلمه پیشکسوت و بزرگ شاعران انقلاب بود و من همین جا بی هیچ تعارفی باید اعتراف کنم که شاهرخی استاد بنده بود و در طول سال‌ها آشنایی، بسیار از او آموختم.

کد خبر: ۲۹۴۷۴۳

روانشاد شاهرخی نه تنها به زبان و ادبیات فارسی تسلط کامل داشت که به واسطه داشتن تحصیلات حوزوی تسلط خاصی به ادبیات عرب داشت و از این شناخت گسترده نیز بخوبی در آثار و شعرهایش بهره می‌برد.

از ویژگی‌های دیگر، جذبه قلم توانای او در نثر بود که در کنار بالندگی شعرش، کتاب‌ها و آثار فراوانی نیز در این زمینه خلق کرده است و « از غبار کاروان» از جمله آثار جاودان اوست که آثارمتعددی چه در نثر و چه در نظم را در برمی‌گیرد یا کتاب «ترجیعات توحیدی» هم از کارهای موفق و درخشان اوست.

گرایش بخش اعظم آثار شاهرخی به عرفان و معنویت است و در شعرهای او همواره حکمت و عرفان موج می‌زند.

توانایی شاهرخی اگرچه در تمام قالب‌ها نمایان است، اما در قصیده‌ها و غزل هایش این توانمندی و فخامت اوج می‌گیرد و آثاری درخور می‌آفریند.

از سوی دیگر کمالات اخلاقی او نیز فراوان است به گونه‌ای که ارادت ویژه‌ای به حضرت رسول (ص)، ائمه اطهار و امام راحلمان داشت و خیلی‌ها مقدمه فصیح و جامع ایشان بر دیوان امام خمینی (ره) را بارها خوانده‌اند.

شاهرخی را می‌توان الگوی شاعری مسلمان و انساندوست دانست؛ شاعری لطیف و دوست داشتنی که انسانیت و معنویت در شعرش کاملا وجود دارد. به بیان دیگر، وی فقط یک شاعر نبود بلکه یکی از بزرگان علم، دانش، فرهنگ و انسانیت بود که درگذشت او نه تنها برای شاعران متعهد که برای همه مردم فرهنگ‌دوست ایران ضایعه‌ای دردناک است و جای خالی و غم دوری او همواره در چشم و جان من و دیگر یاران باقی می‌ماند:

بگذشت عمر و غیر غم از آن نشان نماند
بر من دمی قرار ز جور زمان نماند
یاران بسان برق گذشتند ز این کویر
گردی به جای دیگر از آن کاروان نماند