آب سیاه؛ دومین علت کوری

وی سن، نژاد، ابتلا به بیماری‌های زمینه‌ای چون دیابت و بیماری‌های قلب و عروق را از عوامل موثر در بروز گلوکوم (آب‌سیاه) برشمرد و افزود: احتمال ابتلا در افرادی با سابقه فامیلی مثبت 9 برابر بیشتر از کسی است که در تاریخچه پزشکی بستگان نزدیک سابقه ابتلا به آب سیاه وجود ندارد.

این عضو کمیته علمی نوزدهمین کنگره سراسری چشم پزشکی، گفت: برخی از کودکان به آب سیاه مادرزادی دچار می‌شوند که فتوفوبیا (ترس از نور)، اشک‌ریزش و بزرگی قرنیه از علائم آن است.دکتر زارع، با بیان این‌که در آب سیاه حاد علائم به یکباره و با سرو صدای زیاد بروز می‌کند، افزود: اما در نوع مزمن، بیماری بدون علامت است.

وی آب سیاه را از منظری دیگر به دو نوع باز و بسته تقسیم کرد و یادآورشد: مایع زلالیه از جسم مژگانی به داخل چشم ترشح می‌شود که برای حفظ فشار داخل کره چشم باید تعادلی در ورود و خروج مایع ایجاد شود.

مسوول بخش گلوکوم بیمارستان فارابی، با بیان این‌که با افزایش فشار داخل چشم همه اجزای چشم از جمله قرنیه و اسکلرا (سفیدی چشم) در برابر این افزایش فشار مقاومند، گفت: اما محل خروج عصب اپتیک (بینایی) به این فشار حساس است.

دکتر زارع، با بیان این‌که از محل خروج عصب بینایی حدود یک میلیون و 200هزار رشته عصب خارج می‌شود، ادامه داد: افزایش فشار داخل چشم سبب فرورفتگی سرعصب می‌شود و در نتیجه میدان دید فرد به طور نامحسوسی محدود می‌شود.

وی با توصیه به هموطنان مبنی بر اندازه‌گیری فشارچشم سالا‌نه در 40 تا 50 سالگی و هر 6 ماه پس از 80 سالگی یادآورشد: تشخیص و درمان زودهنگام مهم‌ترین عامل در پیشگیری از کوری است.

مسوول بخش گلوکوم بیمارستان فارابی، به لیزرتراپی، درمان دارویی و جراحی آب سیاه اشاره کرد و افزود: البته تلاش می‌شود با تولید داروهای ترکیبی، دفعات مصرف کاهش یابد.

نوزدهمین کنگره چشم‌پزشکی ایران از امروز در سالن همایش‌های رازی برگزار می‌شود.