تبانی علیه سیاهان

این عملکرد آن هم در شرایطی که مهاجران آفریقایی‌تبار به شکلی روزافزون با عبور از قلمرو مصر به امید کسب درآمد بیشتر راه رژیم‌صهیونیستی را در پیش می‌گیرند اعتراض نهادهای حقوق بشری ازجمله دیده‌بان حقوق بشر را برانگیخته است.

وقتی امانک تصمیم گرفت با عبور از مرز مشترک مصر با رژیم‌صهیونیستی وارد قلمرو این رژیم شود هیچ‌گاه فکرش را هم نمی‌کرد که نیروهای یگان مرزبانی مصر به سوی او شلیک کنند. می‌د‌انست که ممکن است با مشکلاتی چون بازداشت توسط واحد مراقبت مرزی رژیم‌صهیونیستی مواجه شود اما به گمان خودش با قبول این مخاطرات -که البته کشته شدن با گلوله در بین‌شان نبود- از وضعیت بد اقتصادی در قاهره، پایتخت مصر رهایی می‌یابد.

امانک که پناهجویی از سودان است در حالی که در دفتر معاضدت حقوقی به پناهجویان (AMERA) نشسته است، می‌گوید: با خود در مورد روزهای پس از عبور از این خط فکر می‌کردم. او که مردی بلندقامت و لاغر است که پیراهنی تمیز و اتوکشیده به تن دارد و به دلایل شخصی حاضر به افشای نام واقعی‌اش نیست، می‌افزاید: هر که از خط مرزی عبور کند زندگی بهتری خواهد داشت.

بسیاری دیگر از پناهجویان با همین محاسبات اشتباه به استقبال از سرنوشتی مرگبار می‌روند. پس از یک‌دوره 6 ماهه کاهش تلفات حداقل 15 آفریقایی که سعی داشتند از خط مرزی 240 کیلومتری مصر و رژیم‌صهیونیستی عبور کنند با شلیک‌های مرگبار نیروهای مرزبانی مصر جان سپردند و صدها نفر نیز در بازداشتگاه‌های این کشور به سر می‌برند.

به اعتقاد اکثر تحلیلگران، رشد بی‌سابقه مهاجرانی که درصدد عبور از خط مرزی مصر - رژیم‌صهیونیستی برمی‌آیند نتیجه افزایش بی‌ثباتی در اریتره و دشوارشدن مهاجرت به اروپاست.دولت مصر به دفعات از سیاست خود در آتش گشودن به روی کسانی که سعی می‌کنند به طور غیرقانونی از مرزهای این کشور عبور کنند، دفاع کرده و آن را اقدامی در جهت صیانت از امنیت این کشور توصیف کرده است.

به ادعای مقامات مصری نیروهای مرزبانی این کشور قبل از شلیک هر آنچه لازم باشد را برای جلوگیری از متوقف کردن فرد یا افراد خاطی انجام می‌دهند.

مایکل کاگانی، از محققان ارشد حقوق بین‌الملل در دانشگاه آمریکایی قاهره- پایتخت مصر - می‌گوید: استفاده از مهمات جنگی علیه افرادی که سعی دارند مصر را ترک کنند به هیچ عنوان قابل توجیه نیست. او با اشاره به این‌که پس از ماه سپتامبر و در پی انتشار گزارشی از سوی دیده‌بان حقوق‌بشر در مذمت عملکرد مصر هیچ گزارشی از موارد جدید شلیک‌های مرگبار نیروهای مرزبانی مصر منتشر نشده است، می‌افزاید: عدم درج خبر در این رابطه به معنای توقف این روند نیست و بدتر آن که مصری‌ها اصلا فکر نمی‌کنند که در حال انجام کار اشتباهی هستند.

دو راهی سرنوشت

پناهجویان آفریقایی درست بسان رودی که 2 شاخه می‌شود با عبور از قلمرو سودان به 2 گروه تقسیم شده و عده‌ای راه رژیم‌صهیونیستی را در پیش گرفته و مابقی روانه ایتالیا می‌شوند.

مسیر ایتالیا از خاک لیبی می‌گذرد و مستلزم عبور از دریای مدیترانه با شناورهایی ناامن است در حالی که پناهجویان برای رسیدن به سرزمین‌های اشغالی از سودان گذشته و به مصر می‌روند تا با عبور از صحرای سینا خود را به رژیم صهیونیستی برسانند.

این سفر پرمخاطره برای هر یک از آنان بسته به نقطه شروع سفرشان بین 300 تا 3 هزار دلار آب می‌خورد.

مردان مسلح قبایل بدوی مدیریت حلقه آخر سفر در صحرای سینا را برعهده دارند. آنان پناهجویان را در تاریکی شب و با وانت‌های پیکاپ تا نزدیکی مرزهای رژیم‌صهیونیستی می‌برند. به فاصله 500 متری مرز پناهجویان را از وانت‌ها پیاده کرده و به آنان می‌گویند با حداکثر سرعت به سمت جلو بدوند وگرنه هدف نیروهای مرزبانی قرار می‌گیرند.

امانک بدشانس بود چون نیروهای مرزبانی خیلی زود او را دیدند اما از بخت خوبش به قصد کشتن به سوی او شلیک نکردند. او تنها نبود. به همراه همسر و دو فرزندش با حداکثر توان در حال دویدن به سمت مرز رژیم‌صهیونیستی بودند که سربازان راه‌شان را سد کرده و آنان را با خود بردند.

امانک در حال پشت سر گذاشتن دوره 15 ماهه زندان به جرم تلاش برای عبور غیرقانونی از مرز است و هیچ اطلاعی از سرنوشت همسر و 2فرزندش ندارد.

تلفیق 2 مولفه سختگیری بیشتر اروپایی‌ها و اخراج مهاجران غیرقانونی از قلمرو اتحادیه‌اروپا به‌علاوه شکل‌گیری موج جدیدی از مهاجرت شهروندان اریتره به خارج موجب شده نیروهای مرزبانی مصر طی ماه‌های اخیر روزهای پرکارتری داشته باشند.

تصمیم دوجانبه

تمهیدات سخت علیه ‌کسانی که سعی می‌کنند از مرز مشترک مصر با رژیم‌صهیونیستی عبور کنند نتیجه دیدار ژوئن سال 2007 میلادی حسنی‌مبارک، رئیس‌جمهور مصر با ایهود اولمرت، نخست‌وزیر وقت رژیم‌صهیونیستی در شهر تفریحی شرم‌الشیخ در حاشیه آب‌های دریای سرخ است که از ابتدای سال جاری میلادی اجرایی شد.

اولمرت در ژوئیه سال 2007 میلادی اعلام کرد 2 کشور به درکی متقابل از لزوم برخورد با تعداد روبه افزایش پناهجویانی که درصدد عبور از قلمرو مصر و ورود به خاک اسرائیل برمی‌آیند، دست‌یافته‌اند. در این چارچوب رژیم‌صهیونیستی محق به بازگرداندن پناهجویانی شده که از طریق قلمرو مصر وارد سرزمین‌های اشغالی می‌شوند و در نقطه مقابل دولت مصر متعهد به سختگیری بیشتر در قبال این گروه از پناهجویان آفریقایی‌تبار شده است.

با وجود همه مخاطراتی که تلاش برای عبور از مرز مشترک مصر و رژیم‌صهیونیستی دارد امانک می‌گوید پس از رهایی از زندان دوباره شانس خود را خواهد آزمود.

او با یادآوری این که پناهجویان خارجی حق کارکردن در مصر را ندارند، زندگی در مصر را به زندگی در جهنم تشبیه می‌‌کند و تاکید دارد در چنین شرایطی پناهجویان آفریقایی اصولا گزینه دیگری برای نجات‌دادن خودشان ندارند و ترجیح می‌دهند به هر قیمت که شده -حتی مرگ- خودشان را به اسرائیل برسانند.

او در پاسخ به این سوال که مجازات حبس برای کسانی که سعی می‌کنند از مرز رد شوند، کافی نیست، با تاکید می‌گوید: «وقتی یکی از پناهجویان به اسرائیل می‌رسد و در آنجا شرایط خوبی پیدا می‌کند به دوستان و آشنایان هم توصیه می‌کند به هر طریق شده خود را به آنجا برسانند و از شرایط سخت مصر نجات یابند.»

منبع: کریستین ساینس مانیتور