فقط به کار فکر می‌کنیم

او بود که کادو می‌خرید و نادر را خوشحال و غافلگیر می‌کرد و او بود که اظهار دلتنگی می‌کرد. بالاخره یک روز فکر کرد تنها چیزی که او و همسرش را به هم پیوند می‌دهد، بچه‌ها هستند و همسرش جز کار که بهانه‌ای است برای خلاص شدن از شر آنها، نمی‌خواهد سهم دیگری در زندگی داشته باشد.

این احساس شاید برای بسیاری از خانم‌ها آشنا باشد. خانم‌هایی که تازه ازدواج کرده‌اند، در همان دو سه سال اول زندگی از سرد شدن روابط خود و همسرشان متعجب می‌شوند و فکر می‌کنند این رفتار به این معناست که همسرشان دیگر دوست‌شان ندارد. ولی از نظر دکتر باربارا دی آنجلیس، مولف رازهایی درباره مردان، این موضوع بدان معنا نیست که مردان اهمیت کمتری به حفظ روابط می‌دهند. آنها علاقه خود را طور دیگری نشان می‌دهند.

او اعتقاد دارد مردها هویت خود را بیشتر از ناحیه شغل و موفقیت‌های خود به دست می‌آورند در حالی که زن‌ها از طریق روابط هویت و احساسشان را بیان می‌کنند.

مردها در طول تاریخ طوری تربیت شده‌اند که موفقیت از هر چیزی برایشان مهم‌تر باشد، چون بقای جسمانی و فیزیکی خانواده را آنها تامین می‌کنند.

زن‌ها نیز بقای خود را در گرو روابط احساسی و بچه‌های خود می‌بینند.

اگر شما یک بانوی شاغل باشید، ممکن است چشم‌اندازتان در مورد تعادل بین شغل و عشق با همسرتان کاملا متفاوت باشد.

به اعتقاد این روان‌شناس خانواده، اگر مردی نسبت به شغل و توانایی‌های حرفه‌ای خود احساس خوبی نداشته باشد، به سختی خواهد توانست توجه خود را به روابط عشقی و احساسی معطوف کند. اگر گاهی احساس می‌کنید همسرتان در روابط زناشویی دچار سردی و بی‌تفاوتی شده، ممکن است ریشه این دلسردی در روابط شغلی او باشد. در چنین شرایطی، بخش عمده انرژی مرد صرف نگرانی‌ها و درگیری‌های شغلی می‌شود. مرد بدون احساس موفقیت شغلی در زندگی خانوادگی احساس راحتی نمی‌کند.