خانه های دیدنی تبریز

خانه بهنام که اکنون همراه دو خانه با ارزش گنجه‌ای زاده و قدکی به دانشگاه هنر اسلامی تبدیل شده است، در زمان زندیه ساخته شد. ساکنان اولیه بنا مشخص نیستند. این خانه تا حدود 160 سال قبل متعلق به اعتمادالدوله بود تا این که به دست خانواده بهنام رسید. این خانواده حدود 90 سال در این خانه زندگی کردند. بنای خانه از دو قسمت اندرونی و بیرونی تشکیل شده است.

تزئینات معماری آن از قبیل اروسی، طنبی اصلی، دیوارنگارها، گچبری‌ها و بخاری‌های دیواری در نوع خود بی نظیراند. طنبی اصلی علاوه بر اروسی بزرگ رو به جنوب، یک اروسی کوچکتر رو به شمال دارد که در پس آن حیاط اندرونی واقع است.

زیرزمین‌های زیبای این ساختمان با طاق‌های ضربی و ستون‌های آجری تبدیل به کافه تریای دانشجویان شده است و هر بیننده هنردوست با دیدن این فضای دل‌انگیز به حال دانشجویان این دانشکده‌ها غبطه می‌خورد.یکی دیگر از این خانه‌ها، خانه حریری می‌باشد که احتمالا قبل از قاجار احداث شده است.این خانه شامل دو بخش است: بخش بیرونی و اندرونی. ساختمان بیرونی شامل دو طبقه می‌باشد.

تاریخچه این بنا به اوایل دوران قاجار برمی‌گردد که دو حیاط بیرونی و اندرونی و دو بلوک خانه دارد که هر دو رو به قبله می‌باشد که طنبی ساختمان بیرونی جلوه گاه هنر اصیل ایرانی و دارای نقاشی‌های بسیار زیبا و اصیل است که الهام گرفته از موضوعات اساطیری قدیم از جمله داستان یوسف و زلیخا از قرآن مجید و دیگر تواریخ و داستان‌هاست و سقفی سراپا نمونه قدرتمند و شگفت‌انگیزی از مینیاتور ایرانی است. بخش اندرونی ضمن ارتباط به ساختمان بیرونی از طریق کوچه مدرسه پرورش نیز به خیابان تربیت راه دارد. ساختمان آن دو طبقه و نمای ساختمان آجری است. ساختمان بیرونی نسبتا سالم و تزئینات آن نیاز به تثبیت دارد. متاسفانه در گذشته به علت متروکه گذاشتن و عدم مراقبت، بخش‌های مهمی از مجموعه از بین رفته و امکان شناخت و پژوهش‌های دیگر وجود ندارد. این بنا به شماره 2242 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده و توسط سازمان میراث فرهنگی و صنایع دستی و گردشگری تملک شده و در دست مرمت است.