تئاتر برای کودکان

داوود کیانیان نویسنده و کارگردان تئاتر تازه‌ترین موضوع کتابش را که حدود یک ماه پیش و همزمان با برگزاری شانزدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان منتشر کرد به مشارکت کودکان و نوجوان در تئاتر اختصاص داده است. کیانیان در این کتاب که با عنوان «تئاتر مشارکتی برای کودکان و نوجوانان» توسط انتشارات نمایش به چاپ رسیده به موضوعاتی چون کاربردهای مشارکت در تئاتر کودک و نوجوان، تئاتر مشارکتی یا تئاتر آیینی نوین، خاستگاه تئاتر مشارکتی، عناصر و تعریف تئاتر آیینی نوین، تجربه‌های کارگردانی دیوید وود در تئاتر مشارکتی، تجربه‌های نمایشنامه‌نویسی برای تئاتر مشارکتی، اجرای گام به گام تئاتر مشارکتی، سه نمونه تمرین پیشنهادی و آسیب‌شناسی تئاتر مشارکتی پرداخته است.

تقلید کودکان از بزرگسالان به طور خاص، و تقلید آنان از زندگی اجتماعی به شکل نمایشی و عام، غریزه و فطری است که در کودک به ودیعه گذاشته شده است. جلوه و نشان آشکار این فطرت در بازی‌های نمایشی کودکان بازتاب می‌یابد. کمتر کودکی است که این گرایش را نداشته باشد، چنان که برخی بر این باورند زندگی کودک در بازی و بازیگری (بازی‌های نمایشی) خلاصه می‌شود.

همچنین، گرایش به تکرار در کودکان چنان قدرتمند است که سبب استواری شناخت و انسجام توانایی‌ها و مهارت‌های آنان می‌شود. زیگموند فروید در این باره می‌گوید: «چنانچه برای یک کودک داستان قشنگی تعریف شود، او به جای این‌که علاقه‌مند به شنیدن یک داستان جدید باشد، برای چندمین بار پا فشاری می‌کند که این داستان را تکرار کنند. تجربه دوباره یک کار به خودی خود و به وضوح برای او منبع لذت است. تنها تماشاگر باقی گذاردن کودک در تئاتر، نوعی بی‌پاسخی به گرایش‌های جوشان کودک است که در آینده برای از میان برداشتن این عقده‌های تحمیل شده، هزینه‌های گزافی باید پرداخت شود. مشارکت و همکاری کودک در تئاتر و دیگر فعالیت‌های صحنه‌ای نمایش، مناسب‌ترین پاسخ به گرایش او به این فعالیت (تقلید و تکرار) است. شاید دستیابی به همه این هدف‌ها در تئاتر کودکان و نوجوانان تنها در نمایش خلاق امکان پذیر باشد، اما می‌توان امیدوار بود تا گام به گام در تئاتر برای کودکان و نوجوانان نیز به آن نزدیک شد؛ هدفی که نویسنده این کتاب آن را پیشنهاد می‌کند و در پی بیان و بررسی آن است.

بررسی دو دوره نظام قضایی

نام کتاب: « نظام قضائی عصر قاجار پهلوی»
مولف: دکتر ویلم فلور دکتر امین بنایی
ترجمه و تحقیق: دکتر حسن زندیه
ناشر: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه
قیمت: 1900 تومان

نظام قضایی ایران از دیرباز تا انقلاب مشروطه بر دوگانگی عرف و شرع مبتنی بوده است. در عصر قاجار از سوی شاهان و نیز صدراعظم‌ها، وزرا و برخی رجال سیاسی اقدامات و اصلاحاتی برای بهبود اوضاع نظام قضایی صورت گرفت. اوج این اقدامات اصلاحی را باید در دوره ناصرالدین شاه و وجود افراد کاردان و اصلاح‌طلب، مانند امیرکبیر و میرزا حسین‌خان سپهسالار دانست. هرچند تحولاتی در این دوره در عرصه نظام قضایی پدید آمد، ولی به برپایی یک نظام قضایی نینجامید.

بررسی نظام قضایی ایران از دیرباز تا انقلاب مشروطه در کتابی با عنوان «نظام قضایی عصر قاجار پهلوی» به قلم «ویلم فلور» و امین بنائی با ترجمه دکتر حسن زندیه از سوی انتشارات پژوهشگاه حوزه و دانشگاه منتشر شده است.

این کتاب درباره پیشینه نظام قضائی ایران در دوره اسلامی و تحولات این نظام در دوره قاجار و پهلوی است.

کتاب «نظام قضایی عصر قاجار و پهلوی» ضمن بررسی اجمالی پیشینه نظام قضایی ایران در دوره اسلامی، تحولات نظام قضائی دوره قاجار و پهلوی را بررسی می‌کند.

برای نمونه، طرح شعار تامین عدالتخانه در انقلاب مشروطه به عنوان یک مطالبه اساسی که حکایت از عمق ناکارآمدی آن نظام قضایی و ضرورت ایجاد تحول در آن متناسب با نیازهای جامعه دارد، بررسی شده است.