بسیار سفر شاید

همین ضرب‌المثل نشان می‌دهد که دنیا دیده بودن خودش یک حسن به شمار می‌رفته و کسانی دنیا دیده بوده‌اند که به سفر کردن و سفر رفتن علاقه داشته‌اند.

در زمان‌های قدیم البته سفر کردن به معنای خطر کردن بی‌حد و حصر بوده، آن وقت‌ها نه امکانات الان وجود داشته و نه امنیت در راه‌ها برقرار بوده است. برای رفتن از شهری به شهر دیگر گاهی اوقات باید یک شبانه روز راه گز می‌کردی و تازه اگر از نیش مار و عقرب و دندان تیز گرگ جان سالم به در می‌بردی و راهزنی هم راه تو را نمی‌بست بعد از 24 ساعت (مثلا) می‌توانستی به مقصد برسی.

به همین خاطر در آن دوران آدم‌ها اهل سفر هم مورد توجه جامعه بودند و هم یک عالمه حکایت از شهرهایی که رفته بودند برای تعریف کردن داشتند.

برخی از آدم‌ها هم اهل نوشتن بودند و سفرنامه‌هایشان از دوران قدیم تا به امروز مشتری داشته و دارد.

خلاصه سفر رفتن دلچسب است و آدم‌های اهل سفر هم دوست داشتنی هستند. باز هم باور نمی‌کنید به همین برنامه‌های تلویزیون خودمان رجوع کنید تا دریابید که آدم‌هایی مثل آقای اینانلو که صبح‌ها توی قاب تلویزیون ظاهر می‌شوند و از سفرهایشان به گوشه و کنار ایران می‌گویند چقدر حرف‌هایشان مخاطب دارد و تصاویری که حالا به لطف تکنولوژی با خودشان از گوشه و کنار ایران می‌آورند چقدر دیدنی است.

از این حرف‌ها شاید بشود این‌طور نتیجه گرفت که روزگاران کهن تا امروز، سفر رفتن جذابیت‌های خاص خودش را داشته و دارد که یکی از آنها آشنا شدن با جاهای نادیده، فرهنگ‌های مختلف و حتی غذاهای گوناگون است.

شاید بپرسید خوب که چی؟ راستش را بخواهید فصل پاییز برای خیلی‌ها یکی از فصل‌های زیبای سال است، اما خیلی‌ها علاقه‌ای به سفر در این ماه ندارند. دلیلش هم معلوم است، نبود تعطیلات. با این حال اما زیبایی‌های پاییز اصولا یک چیز دیگر است و تا دلتان بخواهد این فصل جان می‌دهد برای سفر. باور نمی‌کنید، یکبار سفر در پاییز را امتحان کنید و به شهرهای شمالی بروید تا مثل ما مشتری دائمی ‌سفر در این فصل شوید.