مشاور خانواده

هدی عزیز، متاسفانه به خاطر جو جامعه بعضی مردان از این که همسرشان تنهایی رفت و آمد کند نگران و ناراحت می‌شوند. بهتر است دوستانت را دعوت کنی تا همسرت از نزدیک با آنها آشنا شود. سعی کن برای شروع با آن گروه از دوستانت که ازدواج کرده‌اند ارتباط خانوادگی برقرار کنی. گاهی هم عنوان کن که دوست داری پیاده‌روی کنی و از شوهرت بخواه که با هم پیاده‌روی کنید. بعد از مدتی همین برنامه پیاده‌روی را زمانی اجرا کن که همسرت به هر دلیلی نمی‌‌‌تواند با تو همراه باشد و در نیمه مسیر یا انتهای مسیر با او قرار بگذار. می‌توانی از رفتن به خانه مادر و پدرت شروع کنی، بعد سوپری سر کوچه، بعد پارک محله و بعد... .

لیدا از سبز‌وار-  7 ماه است که نامزد کردم و تاریخ عقدمان هم نزدیک است. نامزد من یک پسر 28 ساله، تحصیلکرده و خیلی پرتلاش است، اما در این چند ماه می‌بینم که اغلب خسته و بی‌حال و حوصله است. خیلی کم به من ابراز علاقه و با نگرانی به مسائل نگاه می‌کند. البته این را هم بگویم که با خانواده‌اش هم همین طور برخورد می‌کند. مدام با او قهر و آشتی می‌کنم، اما فایده‌ای ندارد. احساس می‌کنم او مرد افسرده و غمگینی است. تاریخ عقدمان نزدیک است، اما من هنوز هم احساس تنهایی می‌کنم و کاملا سرخورده شدم!

دوست خوبم نباید به این زودی برچسب افسردگی به نامزدت بزنی. تو باید کاملا از نامزدت شناخت پیدا کنی تا بتوانی حالات او را تشخیص بدهی. تازه آن وقت است که می‌توانی با آگاهی کامل در رابطه با نامزدت و شناخت دقیق روحیات او درست برخورد و قضاوت کنی. لیدای عزیزم به این مساله هم توجه کن که معمولا قبل از ازدواج، همسران با چنین مشکلی روبه‌رو می‌شوند؛ آن هم به دلیل‌های بسیار ساده مثل فکر کردن به آینده و این که چگونه زندگی‌ای داشته باشند، اما نقش شما برای حفظ این رابطه:

1 - نباید سخت بگیرید.

2 - قهر و آشتی را توصیه نمی‌کنم.

3 - سعی کن دوباره در آرامش در مورد انتخابت فکر کنی. این که چه شد که او را انتخاب کردی، چه خصوصیاتی داشت، آیا الان هم همین خصوصیات را دارد (البته غیر از این موردی که تو آن را مشکل می‌دانی.)

4 - به این فکر کن که آیا در طول دوران نامزدی سپری شده همیشه رابطه یکنواختی داشتید؟ اگر این طور بود باید برای بهبود رابطه‌تان به فکر تغییر باشید. خلاصه این که باید یاد بگیرید که با مشکلات در مسائل زندگی با تامل بیشتری نگاه کنید.