داستان روز دختران

از همین ابتدا بگویم که شاید بهتر بود این داستان و یادداشت را یکی از بانوان یا دقیق‌تر بگویم یکی از دختران تحریریه می‌نوشت و بیان می‌کرد اما از آنجا که ماهیت این یادداشت خود به یک تناقض یا به قول غربی‌ها یک پارادوکس اشاره دارد، پس چه بهتر که این کلمات و سطرها، فعلا از زبان و قلم بنده به روی کاغذ پیاده ‌شود.

کد خبر: ۲۸۷۹۶۳

اما برویم سراغ داستان «روز دختران»، داستانی که حدود 3 سال پیش آغاز شد و شورای عالی انقلاب فرهنگی روزی ملی را به نام دختران ایران تصویب کرد تا آنها علاوه بر بسیاری از روزهای دیگر سال! یک روز اختصاصی هم در تقویم‌ها داشته باشند.

اما مهم‌ترین فلسفه‌ای که در تصویب این روز وجود داشته تدوین و اجرای برنامه‌های خرد و کلانی است که باعث الگوسازی صحیح و خلاقانه شود تا دختران بتوانند با استفاده از منابع غنی ایرانی و اسلامی توانایی‌ها و استعدادهای خود را به شکوفایی برسانند و نقش مهم‌تر و پررنگ‌تری در جامعه و خانواده ایفا کنند.

در همین رابطه باید ابتدا پرسید که روز دختران برای کدام قشر از بانوان ایران طراحی شده است دختران روستا، دختران شهر، دختران دانشجو، دختران کارمند، دختران هنرمند یا به قول شاعر «دختران دشت» که مثل باران ساده و صمیمی و زلال هستند.

طبیعی است که برنامه‌ریزی برای چنین قشری با این تنوع و گستردگی، کار دشواری است و اگر بنا بر انجام حتی یک نیازسنجی ساده برای ارائه تعریف درستی از جایگاه دختران و حضور آنها در سطح جامعه، شهر، روستا، دانشگاه و... باشد قطعا به صرف نامگذاری یک روز چنین اتفاقی محقق نخواهد شد.

در طول 3 سال گذشته شاید بتوان گفت تنها نهادی که به فعالیت‌های تخصصی در زمینه دختران پرداخته است فرهنگسرای دختران در تهران بوده که آن هم با توجه به توان و بضاعتی که داشته و دارد حتی نتوانسته تمام پایتخت را به طور کامل پوشش دهد تا چه رسد به تدوین برنامه و نیازسنجی و تبیین راهکارهایی برای حل مشکلات دختران.

حتی روز گذشته و در آستانه روز دختران بسیاری از نظرها و گفتگوهایی که از سوی مدیران و دست‌اندرکاران در این رابطه طرح شد بیشتر از سوی آقایان بود تا بانوان حتی بسیاری از خود دختران از وجود چنین روزی به طور کامل بی‌خبرند یا حداقل اگر اطلاعی هم داشته باشند روزش را دقیق نمی‌دانند.

به نظر می‌رسد نخستین پیش‌نیاز برای توجه به مسائل و نیازهای دختران ابتدا جدی گرفتن این روز از سوی خودشان است و سپس ایجاد شورا یا تشکلی مردم نهاد و فراگیراست که موضوعات مرتبط با دختران را پیگیری کند.