اینجا صفر و یک، زندگی است
بگی نگی خوابم سنگین است و با صدای زنگ ساعت بیدار نمیشوم. اما با صدای زنگ تلفن همراه و حتی پیام کوتاه از خواب میپرم. دلیلش هم صدای متفاوت زنگ آنها نیست، دلیل اصلی محتوای متفاوت آنهاست.
انسان امروز بدون ارتباطات تقریبا همان انسان صد سال پیش است و البته با کاربردی کمتر، چون در آن روزگار زندگی مثل امروز مشروط به ارتباطات نبود و همه میدانیم که اگر بخواهیم هم نمیتوانیم بدون ارتباطات زندگی کنیم.
رسانههای دیجیتال امروزه نه تنها بخشی بلکه تقریبا تمام محیط ما را فراگرفتهاند و نشانههای آن هم بارز است و کافیست نگاهی به جیب خودتان بیندازید، بله دقیقا همان جا که موبایلتان آرمیده، اولین و نوظهورترین نشانه این دیجیتالی شدن زندگی حاضر است. چیزهایی مثل رادیو تلویزیون و اینترنت و ماهواره انکارناپذیرند و در کنار آنها کار و زندگی و حتی تفریح بدون نرمافزار رنگی ندارد. چه خوشمان بیاید، چه خوشمان نیاید زندگی هر روز دیجیتالتر میشود. پس بهتر است با آن همراه شویم و مراقب خرده فرهنگها، وابسته شدنها و منابع فکری کشورمان هم باشیم. در دنیای دیجیتال برگ برنده در دست کسی است که بیشتر فکر میکند و این فکر کردنها در تنهایی و انزوا بینتیجه است. ما نیازمند یک همفکری خودمانی هستیم و برای طراحان نرمافزار و رسانههای خوشفکر که آستین دیجیتالی شدن را بالا زدهاند، مرکزی برای همفکری لازم است.
جشنواره رسانههای دیجیتال که توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در حال برگزاری است، نه بهعنوان یک حسن ختام بلکه باید بهعنوان سرآغازی برای کار در زمینه همفکر شدن اندیشمندان و هم کاسه شدن سرمایهگذاران این حوزه باشد. با اینکه نمیتوان از این جشنواره انتظار بهترین را داشت اما مسوولان آن باید بدانند پایهگذار راهی شدهاند که برای کشور سرنوشتساز است، پس دقت کنند تا کمترین اشتباه و کژروی را داشته باشند و پیوسته این را برای خود یادآوری کنند که «خشت اول گر نهد معمار کج / تا ثریا میرود دیوار کج». رسانههای دیجیتال زندگی بهتری را برای ما همراه میآورند. اگر، بخواهیم...
برای اطلاع از کم و کیف کار در نمایشگاه رسانههای دیجیتال سری به مصلای تهران بزنید ، یا به سایت جشنواره (www.dmf.ir) مراجعه کنید و البته منتظر گزارش کلیک از این جشنواره نیز باشید.
گفت و گو
