آدم‌های پشت دوربین

رسول ملاقلی‌پور: حالا چند سالی می‌شود که رسول ملاقلی‌پور به خانه ابدی‌اش رفته، اما هنوز هم برخی از فیلم‌های او جزو ماندگارترین آثار سینمایی دفاع مقدس هستند. جالب اینجاست که ملاقلی‌پور کار فیلمسازی را خیلی غریزی آغاز کرد،‌ نه به مدرسه‌ای رفت و نه درسی خواند، او یک دوربین از حوزه هنری برداشت و رفت جبهه، فیلمبرداری کرد و اولین مستندش را ساخت و بعد دوربین بخشی از زندگی‌اش شد و آن تصاویر ذخایری ذهنی که از آنها برای قوام دادن آثار سینمایی‌اش استفاده می‌کرد. او تازمانی که زنده بود به حوزه‌های مختلفی سرک کشید، اما بهترین فیلم‌هایش همان‌هایی بود که در حوزه دفاع مقدس ساخت. سفر به چزابه و هیوا دو فیلم ماندگار این کارگردان هستند.

ابراهیم حاتمی‌کیا: او هم خوش تیپ است و هم خوش بیان. نامش با ساخت فیلم دیده‌بان روی زبان‌ها افتاد و بعد با فیلم‌هایی مثل مهاجر و از کرخه تا راین و... حضورش را در سینمای جنگ تثبیت کرد.

ابراهیم حاتمی‌کیا فیلم‌های زیادی تا به حال ساخته، اما از بین آنها آژانس شیشه‌ای‌اش بیشتر از بقیه سرزبان‌ها افتاده است. خیلی‌ها هنوز هم وقتی دلشان می‌گیرد، آژانس شیشه‌ای را دوباره تماشا می‌کنند و لذت می‌برند. روبان قرمز او تجربه تازه‌ای در عرصه دفاع مقدس بود و مثلث عشقی آن یکی از دراماتیک‌ترین روایات‌های سینمایی دفاع مقدس بود.

احمد رضا درویش: سال 1340 در تهران به دنیا آمده و از سال 1361 فعالیت‌های هنریش را آغاز کرد. اوایل تئاتر کار می‌کرد و بعد به سینما رفت تا راوی داستان‌های جذاب و جالبی از دفاع مقدس باشد. درویش هم فیلم‌های زیادی در مورد دفاع مقدس ساخته است. با این حال سرزمین خورشید او چیز دیگری است. دوئل یکی دیگر از آثار ماندگار او در این زمینه است. فیلمی‌که البته لقب پر هزینه‌ترین فیلم تاریخ ایران را هم یدک می‌کشد.در کنار همه اینها نباید کیمیا را هم فراموش کرد.