آسانسورهای لیگ برتر

این برای اولین مرتبه در لیگ ایران نیست که یک تیم بلافاصله پس از صعود به لیگ برتر در مکان‌های پایین جدول قرار می‌گیرد و در طول 8 فصل گذشته به دفعات دیده شده تیم‌هایی در همان اولین فصل حضورشان در لیگ برتر راهی لیگ یک شده‌اند. درواقع آنها یک حرکت آسانسوری را در لیگ ایران تجربه کردند.

در اولین دوره لیگ برتر تراکتورسازی چنین عملکردی از خود به جا گذاشت. این تیم در فصل قبل در انتهای جدول قرار گرفته بود، اما به دلیل راه افتادن لیگ حرفه‌ای این اجازه را پیدا کرد تا در لیگ برتر شرکت کند، اما یک سال دیگر هم در انتهای جدول جولان داد تا به دسته یک سقوط کند. در لیگ دوم صنعت نفت با چنین سرنوشتی آشنا شد و بلافاصله پس از صعود، سقوط کرد. شموشک هم در سال بعد چنین نتایجی به دست آورد. این تیم هم در همان اولین فصل حضورش در لیگ برتر در انتهای جدول قرار گرفت، اما افزایش تیم‌های لیگ برتر به داد این تیم رسید و این تیم سقوط نکرد. در لیگ پنجم که در فصل 85 84 برگزار شد، شهید قندی یزد میهمان یک‌ساله لیگ برتر بود و در لیگ هفتم شیرین فراز کرمانشاه و صنعت نفت آبادان حرکتی آسانسوری داشتند. بالاخره به فصل گذشته می‌رسیم که پیام خراسان نتوانست عمر حضورش در لیگ برتر را به دو سال برساند و به جایی برگشت که از آنجا آمده بود. این آمار و سوابق به شاهین نشان می‌دهد که تا چه میزان خطر سقوط بالا سر این تیم وجود دارد و سقوط تیم‌های تازه وارد اتفاق عجیبی در لیگ برتر ایران نیست.

دلایل سقوط

یکی از دلایل اصلی این‌که بعضی تیم‌های تازه وارد به لیگ برتر نمی‌توانند جایگاه مناسبی در سطح اول فوتبال ایران برای خود دست و پا کنند، به بضاعت مالی آنها برمی‌گردد. شیرین فراز، پیام، قندی و شموشک تیم‌های پولداری نبودند و مدیران این تیم‌ها نتوانستند تیم‌های خود را در حد لیگ برتر ببندند، آنها در جذب مربی و بازیکن عملکرد مطلوبی نداشتند. در آن‌سو بودند تیم‌هایی مثل صبا که به لیگ برتر آمدند و به واسطه داشتن بضاعت مالی مناسب هرگز خطر سقوط را احساس نکردند. نداشتن تجربه حضور در لیگ برتر هم یکی از مشکلات این تیم‌هاست. شهرهایی مثل کرمانشاه و یزد هرگز تجربه حضور در لیگ برتر را نداشتند و تا حدودی چوب بی‌تجربگی‌شان را خوردند. گفته می‌شود موفقیت در لیگ برتر بازیکن لیگ برتری می‌خواهد. گهگاه پایین بودن کیفیت بازیکنان کار یک تیم را برای بقا سخت می‌کند. طبق قوانین لیگ برتر هر تیم تنها می‌تواند 7 بازیکن لیگ برتری به خدمت بگیرد، در گذشته این تعداد کمتر بود. البته به نظر می‌رسد سازمان لیگ باید این قانون را اصلاح کند و به تیم‌های صعود کرده به لیگ برتر اجازه داده شود که اسکلت تیمشان را لیگ برتری کنند. این محدودیت کار تیم‌های تازه صعود کرده را سخت می‌کند، آنها باید در یارگیری دقت کنند و بازیکنانی جذب کنند که کارایی داشته باشند، ضمن این‌که با جذب بازیکن خارجی هم می‌توانند برخی کمبودهای خود را جبران کنند.