سردی و گرمی ‌فوتبالی

معمولا در این فوتبال، نوعی شتابزدگی در تصمیم‌گیری‌ها نیز فضای فوتبال را تحت تاثیر خود قرار داده است تا رشته‌ای که در کانون توجه مردم بوده و درون خود، استعدادهای زیادی را جای داده است، نتواند بنا بر قابلیت‌های خود به جایگاهی تثبیت شده در فوتبال قاره برسد. بخش اعظمی‌ از تبعات این مساله متوجه باشگاه‌هاست که آنان نیز به لحاظ ساختار و مدیریت دچار مسائل و مشکلات خاص خویش هستند.

اینها مقدمه‌ای است برای این‌که بگوییم در فوتبال باشگاهی‌مان نباید با یک غوره، سردی‌مان شود و با یک مویز به گرمی ‌بزنیم. این‌که امروز اعلام می‌شود مدیریت پرسپولیس به کرانچار سرمربی کروات 2 بازی دیگر فرصت داده‌اند که تیم را از هر حیث جمع و جور سازد و الا عذرش خواسته خواهد شد، از آن حرف هایی است که آدم را به خنده وامی‌دارد.

خنده بر دور تسلسلی که سال‌هاست فوتبال ما را متاثر از خود ساخته و هیچ‌کس نیز نخواسته این ذهنیت غلط را تصحیح سازد. ذهنیتی که رویکرد به مربی خارجی را مورد توجه قرار می‌دهد، حتی به این قیمت که این مربی یک هفته و 10 روز قبل از شروع لیگ سر تمرینات تیم حاضر شود.

یعنی از قبل بازیکنان مورد نظر را انتخاب می‌کنند و قرارداد می‌بندند و دست آخر مربی را انتخاب می‌کنند، آن هم از نوع خارجی‌اش تا دیوار این مربی همواره کوتاه باشد و بس. جالب این که در بدو حضور همین کرانچار ژست می‌گیرند که وی را برای کارهای ریشه‌ای و شخصیت بین‌المللی یافتن پرسپولیس آورده‌ایم و بعد که یک نتیجه دلخواه به دست نمی‌آید، به همین مربی نهیب می‌زنند که شجاع دل باش و چه و چه و اگر چنین نشود عذرت خواسته خواهد شد .

انگار مربیان خارجی از این وضعیت ضرر خواهند کرد. کرانچار نه، لوکا بوناچیچ، هیچ فرقی نمی‌کند آنان با اخراج کلی خوش به حالشان می‌شود و تازه با دریافت ریال آخر مبلغ قراردادشان، این فرصت را نیز می‌یابند که در آن سوی مرزها، تیم دیگری را برای خود دست و پا کنند. حرف این است که در فوتبال اگر می‌خواهیم به جایی برسیم، باید واقع بین باشیم و از کنار تصمیم‌های آنی و شتابزده عبور کنیم.

حجت‌اله اکبرآبادی