خوب‌ها علیه بدها!

روش اول این که همه کاراکترها را مانند ماریو کارت یا کراش تیم‌ریسینگ با ماشین‌های مسابقه به جان هم بیاندازید و روش دوم این است که یک بازی مبارزه‌ای مانند ‌Capcom vs SNK‌ بسازید که در آن شخصیت‌های مثبت و منفی با هم می‌جنگند. سازنده‌های سری فاینال فانتزی روش دوم را برای ساخت یک بازی جانبی برای ‌PSP‌ انتخاب کرده‌اند. اما فاینال فانتزی ‌Dissidia‌ از یک بازی مبارزه‌ای معمولی خیلی بالاتر است و می‌تواند آغازکننده یک سبک جدید باشد که می‌شود به آن عنوان مبارزه‌ای – نقش‌آفرینی اطلاق کرد.داستان دیسیدیا برخلاف دیگر بازی‌های سری فاینتال فانتزی خیلی جدی نیست. البته انتظار نداشته باشید وقتی ده کاراکتر اول ده بازی اول این سری در برابر ده دشمن قسم خورده خودشان قرار بگیرند، داستان خیلی منطقی و جذاب باشد. به هر حال از هر منطقی استفاده کنید، ربط دادن این شخصیت‌ها به هم نتیجه خوبی نخواهد داشت. شخصیت‌ها همه تک بعدی شده‌اند و از آن کاراکترهای چندلایه که روابط پیچیده‌ای با هم داشتند خبری نیست. داستان از این قرار است که دو الهه روشنایی و سیاهی می‌خواهند دعوای چندین هزارساله‌شان را خاتمه دهند. به همین دلیل هر طرف ده جنگجوی دلیر از دنیاهای مختلف احضار می‌کند تا برایش بجنگند. این جنگجوها هر کدام مربوط به یکی از شماره‌های سری فاینال فانتزی هستند. یکی از نکات جالب این تم این است که حالا می‌توانید کاراکترهایی مانند فیریون، شوالیه روشنایی یا سسیل را که قبلا چند پیکسل بیشتر نبودند به صورت کاملا سه‌بعدی و با چهره‌های واقعی ببینید.

بهتر است به سراغ روند بازی برویم که حرف درباره‌اش زیاد است. اسکوئر انیکس در چند شماره اخیر فاینال فانتزی تلاش زیادی برای تغییر سبک نوبتی مبارزه‌ها به یک ترکیب نیمه‌هم‌زمان انجام داده است. در ‌Crisis Core‌ و فاینال فانتزی12 یک نوع مبارزه تقریبا همزمان داشتیم که هنوز سیستم دستور دادن در آن اجرا می‌شد. در دیسیدیا بالاخره سیستم دستور دادن نوبتی حذف شده و با مبارزه‌هایی کاملا همزمان طرف هستیم. هرچند که این بازی امکان بازگرداندن منوی دستورها را به شما می‌دهد.

خصوصیت اصلی نبردهای دیسیدیا این است که از نظر بصری فوق‌العاده زیبا هستند. هر ضربه و هر مبارزه مانند این است که مشغول تماشای یک فیلم ‌CG‌ در حد و اندازه‌های ‌Advent Children‌ هستید. البته از دموی ‌CG‌ آغازین بازی نباید به راحتی گذشت که اشک به چشم هر بازی‌کننده قدیمی می‌آورد. ‌ ‌

مبارزه‌ها تک به تک هستند. هیچ ضربه عادی‌ای در کار نیست و ضربات فیزیکی شما مانند فنون ویژه عمل می‌کنند (نام‌شان در بالای تصویر نشان داده می‌شود.) یکی از دلایلی که باعث می‌شود مبارزه‌ها زیبا به نظر بیایند این است که کاراکترها در پیاده کردن فنون هوشمند عمل می‌کنند و شما بیش از 50درصد در اجرای آنها نقش ندارید. یعنی پس از پریدن روی هوا و زدن مثلث، این هوش مصنوعی است که تصمیم می‌گیرد کاراکتر با توجه به عوامل محیطی چه نوع حرکت آکروباتیک انجام داده و وقتی مربع یا دایره بزنید با توجه به موقعیت دشمن چه‌طور ضربه بزند. این نوع گیم‌پلی برای حرفه‌ای‌های سبک مبارزه‌ای اصلا قابل قبول نیست. اگر در یک بازی مبارزه‌ای مانند ‌Tekken‌ 100 درصد کنترل به دست گیمر نباشد اصلا نمی‌شود درست بازی کرد.

دونوع ضربه و نوع خط نشان‌دهنده وضعیت برای هر کاراکتر وجود دارد. ضرباتی که با دایره اجرا می‌شوند تاثیر فیزیکی ندارند. این ضربات از مقدار عدد شجاعت ‌(Bravery)‌ دشمن کم کرده به میزان شجاعت شما می‌افزایند. ضربات فیزیکی با مربع زده می‌شوند و از خط سلامت ‌(HP)‌‌حریف کم می‌کند. عدد مربوط به شجاعت مساوی است با مقداری از ‌HP‌ که با زدن ضربه فیزیکی از دشمن کم می‌شود. به این ترتیب هرچه شجاعت بیشتر باشد،‌ضربات فیزیکی موثرتر هستند. با تمام شدن شجاعت حریف، او در موقعیت بحرانی قرار می‌گیرد و می‌شود به راحتی دشمن را از پا در آورد.

این سیستم به ظاهر ساده، روند بازی را فوق‌العاده جذاب و پیچیده کرده است. در هر لحظه باید چشم‌تان به عدد سلامت و شجاعت خود وحریف باشد تا بتوانید تصمیم بگیرید ضربه بعدی را بهتر است با دایره بزنید یا مربع. هم‌چنین این سیستم باعث شده مبارزه‌ها طولانی و غیرقابل پیش‌بینی باشند. خط دیگری هم به نام ‌Ex‌ وجود دارد که مانند ‌Limit Break‌ کار می‌کند.

مراحل بازی مانند نقش‌آفرینی‌های تاکتیکی هستند. یک سیاهچال چهارخانه‌بندی شده در اختیار دارید. در هر نوبت می‌توانید تعداد نامحدودی خانه حرکت کرده و یک کار دیگر مانند وارد شدن به مبارزه یا باز کردن صندوق گنج انجام دهید. در کل هر سیاهچال تعداد نوبت‌ها با امتیاز ‌DP‌ نشان داده می‌شود و محدود است. اگر بخواهید همه آیتم‌ها و هم صندوق‌ها را بگردید باید شرایط خاصی که در بعضی مبارزه‌ها وجود دارد (مثلا شکست دادن حریف در 10ثانیه یا پیروزی بدون کم شدن سلامت) را برآورده کنید.

با رفتن به منوها،‌متوجه می‌شوید برخلاف این‌که بازی در سبک مبارزه‌ایست، اما از یک فاینال فانتزی معمول کم نمی‌آورد. شمشیر، زره، لوازم جانبی، فروشگاه، سامون و دیگر خصوصیات نقش‌آفرینی در این بازی وجود دارند. تمام کردن دیسیدیا با هر ده کاراکتر اصلی و رفتن به بخش داستانی و شکست‌د‌‌ادن الهه سیاهی بیش از 50ساعت طول می‌کشد. ‌ ‌

دیسیدیا یک بازی موفق دیگر از اسکوئر انیکس برای کنسول دستی ‌PSP‌ است که ارزش این کنسول دستی را بیشتر کرده است. اگر ‌PSP‌‌دارید دیسیدیا را از دست ندهید. ‌

سید طه رسولی