به بهانه روز سینما
تلویزیون بزرگ
سینما یعنی یک تلویزیون پارچه‌ای خیلی بزرگ با آدم‌های واقعی. با آدم‌هایی که اندازه آدم‌های واقعی هستند. سینما را دوست دارم. یک سالن بزرگ پر از صندلی. موقعی که فیلم شروع می‌شود، چراغ‌های سالن را خاموش می‌کنند و همه زل می‌زنیم به آن تلویزیون بزرگ.
آدم‌ها حرف می‌زنند، می‌دوند، لبخند می‌زنند و گریه می‌کنند. فیلم که تمام می‌شود چراغ‌ها روشن می‌شود. همه از سینما بیرون می‌آییم. اما انگار هنوز در سینما هستیم. هنوز آن آدم‌ها در ذهن‌مان حرف می‌زنند، می‌دوند، لبخند می‌زنند و گریه می‌کنند. سینما را دوست داریم. امروز روز سینماست. دوست دارم همراه بابا و مامان و خواهرم به سینما برویم. شاید شما را هم آنجا ببینیم.
محدثه رضایی
گفت و گو
رئیس مرکز آمار ایران در گفت‌وگوی اختصاصی با روزنامه «جام‌جم» تشریح کرد
سرشماری بدون مراجعه عمومی
همراه با رضا فیاضی، بازیگر خاطره‌ساز تلویزیون
رضا فیاضی: هنوز برای کودکان فیلم‌نامه دارم
